วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อแก้ปัญหาข้อมูลผิดปกติในการวิเคราะห์ข้อมูลที่ได้จากแผนแบบการทดลองแบบสุ่มตลอด โดยที่ตัวแบบมีรูปแบบดังนี้ Y(,ij)= (+,m) + (+,i)(,1) + (+,e)(,ij) เมื่อ i = 1,...,k และ j = 1,..., n โดยที่ Y(,ij)แทนข้อมูลตอบสนองที่ j ได้รับวิธีทดลองที่ i (+,m) แทนค่าเฉลี่ยรวม (+,i)(,1) แทนอิทธิพลของวิธีทดลองที่ i (+,e)(,ij) แทนความคลาดเคลื่อนของข้อมูลตอบสนองที่ j ซึ่งได้รับวิธีทดลองที่ i และ (+,e)(,ij) มีการแจกแจงแบบปกติโดยเป็นอิสระซึ่งกันและกัน มีค่าเฉลี่ยเป็น 0 และความแปรปรวนเป็น (+,s)('2) k แทนจำนวนวิธีทดลอง และ n แทนจำนวนซ้ำในแต่ละวิธีทดลอง ในการวิจัยครั้งนี้ได้ทำการสร้างข้อมูลตามขอบเขตการวิจัยด้วยโปรแกรม S-PLUS 2000โดยกำหนดให้จำนวนวิธีทดลองเท่ากับ 3,4 และ 5 จำนวนซ้ำในการทดลองเท่ากับ 5,6,7 และ 8ให้สัมประสิทธิ์การแปรผันมีความแตกต่างกัน 3 ระดับ ได้แก่ 30% 40% และ 50% สำหรับเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาดังกล่าวข้างต้นคือค่าสัดส่วนของจำนวนค่าผิดปกติที่ลดลงภายหลังการแปลงข้อมูล ค่าสัดส่วนของข้อมูลที่มีการแจกแจงแบบปกติและความแปรปรวนเท่ากันภายหลังการแปลงข้อมูล ค่าสัดส่วนของการปฏิเสธสมมติฐานว่างและอำนาจการทดสอบของการทดสอบเอฟที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 และ 0.05 ผลการศึกษาจะสรุปได้ดังนี้ 1. การแปลงข้อมูลด้วยค่า (+,l) = 0.5 ให้ค่าสัดส่วนของจำนวนค่าผิดปกติที่ลดลงภายหลังการแปลงข้อมูลสูงที่สุด และพบว่าการแปลงข้อมูลด้วย (+,l) = 0.5 ยังให้ค่าสัดส่วนของข้อมูลที่มีการแจกแจงแบบปกติและความแปรปรวนเท่ากันภายหลังการแปลงข้อมูลสูงที่สุด 2. การแปลงข้อมูลด้วยค่า (+,l) = 0.5 และ (+,l) = 1.5 เป็นวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาข้อมูลผิดปกติที่ได้จากแผนแบบการทดลองสุ่มตลอด และพึงควรระวังปัญหาการแจกแจงของข้อมูลตอบสนองอาจไม่เป็นการแจกแจงแบบปกติและความแปรปรวนไม่เท่ากันภายหลังการแปลงข้อมูลด้วย (+,l) = 1.5 3. เมื่อจำนวนค่าผิดปกติมากขึ้นพบว่า ในแต่ละสถานการณ์ค่าสัดส่วนของจำนวนค่าผิดปกติที่ลดลงภายหลังการแปลงข้อมูลจะมีแนวโน้มสูงขึ้น