วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้เพื่อศึกษาการแก้ไขปัญหาข้อมูลตอบสนองที่ได้จากการทดลองในแผนแบบการทดลองสุ่มตลอดที่ไม่มีการแจกแจงแบบปกติ ด้วยการแปลงข้อมูลเพื่อหารูปแบบการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมสำหรับข้อมูลที่มีความคลาดเคลื่อนมีระดับความเบ้ความโด่งและความแปรปรวนที่แตกต่างกัน ให้มีการแจกแจงแบบปกติและยังเป็นไปตามเงื่อนไขของการวิเคราะห์ความแปรปรวน โดยมีตัวแบบเชิงสถิติดังนี้ ~iY(,ij)=(+,m)+(+,t)(,i)+(+,e)(,ij)~iเมื่อ ~ii~i=1,2,...,~ik~i และ ~j~i=1,2,..,~in~i โดยที่ ~iY(,ij)~i แทนข้อมูลตอบสนองที่ได้จากการทดลองจากวิธีทดลองที่ ~ii~i หน่วย ทดลองที่ ~ij~i ~i(+,m)~i แทนค่าเฉลี่ยรวม~i(+,t)(,i)~i แทนผลกระทบจากวิธีทดลองที่ ~ii~i ~i(+,e)(,ij)~i แทนความคลาดเคลื่อนสุ่มของการทดลองจากวิธีทดลองที่ ~ii~i หน่วยทดลองที่ ~ij~i ที่มีค่าเฉลี่ยเท่ากับ 0ความแปรปรวนเท่ากับ ~i(+,s)~i('2) ในการวิจัยครั้งนี้การจำลองข้อมูลในแต่ละสถานการณ์ใช้วิธีมอนติคาร์โลด้วยโปรแกรม R โดยกำหนดจำนวนวิธีทดลองเท่ากับ 3 4 และ 5 จำนวนหน่วยทดลองในแต่ละวิธีทดลองเท่ากับ 4 5 และ 6 ความคลาดเคลื่อนของข้อมูลแบ่งออกเป็น2 กรณีคือเบ้ขวาและเบ้ซ้าย กรณีละ 2 ระดับคือ เบ้น้อยและเบ้มาก ซึ่งในแต่ละระดับความเบ้มี 3 ระดัยบความโด่งคือ น้อย ปานกลาง และมาก และสัมประสิทธิ์ความแปรผันเท่ากับ 20%40% และ 60% ที่ระดับนัยสำคัญ 0.05 สำหรับเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาดังกล่าวคือ ค่าสัดส่วนของความสำเร็จในการแก้ปัญหาข้อมูลตอบสนองไม่มีการแจกแจงแบบปกติ ค่าสัดส่วนของความสำเร็จในการแก้ปัญหาข้อมูลตอบสนองไม่มีการแจกแจงแบบปกติและมีความแปรปรวนเท่ากัน ค่าสัดส่วนของการปฏิเสธสมมติฐานว่างและอำนาจการทดสอบของการทดสอบเอฟ ผลการศึกษาจะสรุปได้ดังนี้ 1. ที่ระดับความเบ้น้อย จะมีสัดส่วนของความสำเร็จในการแก้ปัญหาข้อมูลไม่มีการแจกแจงแบบปกติและมีความแปรปรวนเท่ากันภายหลังการแปลงข้อมูลมากกว่าที่ระดับความเบ้มากการแปลงข้อมูลด้วยค่า (+,l)=0 จะให้ค่าความสำเร็จมากในกรณีเบ้ขวาที่ระดับความเบ้มากยกเว้นกรณีที่มีสัมประสิทธิ์ความแปรผันน้อย การแปลงด้วยค่า (+,l)=0 (+,l) = 0.5 และ(+,l) = 1.0 จะให้ค่าความสำเร็จมาก ส่วนกรณีเบ้ซ้าย การแปลงด้วยค่า (+,l)=1.5 และ(+,l)=2.0 จะให้ค่าความสำเร็จสูง 2. ที่ระดับความเบ้เดียวกัน กรณีที่มีค่าความโด่งมาก จะให้ค่าความสำเร็จน้อยกว่ากรณีอื่นและความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 จะน้อย 3. เมื่อสัมประสิทธิ์ความแปรผันมีค่าสูงขึ้น ความสามารถในการควบคุมความผิดพลาดประเภทที่ 1 จะลดลง