วัตถุประสงค์ของการวิจัยครั้งนี้เพื่อแก้ปัญหาความไม่เป็นเอกภาพของความแปรปรวนสำหรับแผนการทดลองแบบสุ่มตลอด โดยที่ตัวแบบมีรูปแบบดังนี้ Y(,ij) = (+,m) + (+,i)(,i)+ (+,e)(,ij) เมื่อ i = 1,...,k และ j=1,...,n โดยที่ Y(,ij) แทนข้อมูลตอบสนองที่ jได้รับวิธีทดลองที่ i (+,m) แทนค่าเฉลี่ยรวม (+,t)(,1) แทนอิทธิพลของวิธีทดลองที่ i(+,e)(,ij) แทนความคลาดเคลื่อนของข้อมูลตอบสนองที่ j ซึ่งได้รับวิธีทดลองที่ i และ(+,e)(,ij) มีการแจกแจงแบบปกติโดยเป็นอิสระซึ่งกันและกัน มีค่าเฉลี่ยเป็น 0 และความแปรปรวนเป็น (+,s)(,i)('2), i=1,...,k k แทนจำนวนวิธีทดลอง และ n แทนจำนวนซ้ำในในแต่ละวิธีทดลอง ในการวิจัยครั้งนี้ได้ทำการสร้างข้อมูลตามขอบเขตการวิจัยด้วยโปรแกรม S-PLUS2000 โดยกำหนดให้จำนวนวิธีทดลองเท่ากับ 3,4 และ 5 จำนวนซ้ำในการทดลองเท่ากับ 3,4,5และ 6 ให้อัตราส่วนของความแปรปรวนมีความแตกต่างกัน 3 ระดับ ได้แก่ น้อย ปานกลาง และมากสำหรับเกณฑ์ที่ใช้ในการเปรียบเทียบวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาดังกล่าวข้างต้นคือ ค่าสัดส่วนของความสำเร็จในการแก้ปัญหาความไม่เป็นเอกภาพของความแปรปรวนค่าสัดส่วนของข้อมูลที่มีการแจกแจงแบบปกติภายหลังการแปลงข้อมูล ค่าสัดส่วนของการปฏิเสธสมมติฐานว่างและอำนาจการทดสอบของการทดสอบเอฟที่ระดับนัยสำคัญ 0.01 และ 0.05 ผลการศึกษาสรุปได้ดังนี้ 1. โดยส่วนใหญ่การแปลงข้อมูลด้วยค่าพารามิเตอร์ยกกำลัง ((+,l)) เป็น -0.5 และ0.0 เป็นวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาความไม่เป็นเอกภาพของความแปรปรวนแต่พึงระวังปัญหาข้อมูลตอบสนองหลังการแปลงที่ได้จะไม่มีการแจกแจงแบบปกติ 2. เมื่อจำนวนซ้ำในการทดลองมากขึ้นพบว่าการแปลงข้อมูลด้วยพารามิเตอร์ยกกำลังเป็น0.0 เป็นวิธีการแปลงข้อมูลที่เหมาะสมในการแก้ปัญหาความไม่เป็นเอกภาพของความแปรปรวนในทุกระดับความแตกต่างของอัตราส่วนความแปรปรวน 3. การแปลงข้อมูลด้วยค่าพารามิเตอร์ยกกำลัง ((+,l)) เป็น 0.5 มีค่าสัดส่วนของข้อมูลภายหลังการแปลงยังคงมีการแจกแจงแบบปกติสูงสุดในทุกกรณี