วัตถุประสงค์ของการวิจัยในครั้งนี้ เพื่อหาวิธีการเฉลี่ยค่าองค์ประกอบความแปรปรวนที่เหมาะสมจากวิธีพื้นฐานทั้ง 3 วิธี (ตัวประมาณแบบความควรจะเป็นสูงสุด,ตัวประมาณแบบกำลังสองไม่แปรเปลี่ยน และตัวประมาณแบบความควรจะเป็นสูงสุดแบบมีข้อจำกัด) โดยศึกษาวิธีการถ่วงน้ำหนัก 4 วิธีดังนี้ 1) วิธีการถ่วงน้ำหนักที่เท่ากัน2) วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของ (-,Y).. 3) วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของตัวประมาณ (+,s)('2)(,(+,t)) หรือองค์ประกอบความแปรปรวน และ 4) วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าสมบูรณ์ของความคลาดเคลื่อนมีค่าต่ำสุด ในการศึกษานี้ใช้ตัวแบบ Y(,ij)=(+,m)+(+,t)(,l)+(+,e)(,ij) เมื่อ i=1, 2,...,a และ j=1,2,...,n โดยที่ Y(,ij) เป็นสัญลักษณ์แทนค่าสังเกตที่ j ซึ่งได้รับปัจจัยในระดับที่ i (+,m) แทนค่าเฉลี่ยรวม (+,t)(,i) แทนผลกระทบเชิงสุ่มของปัจจัยทดลองที่ iและมีการแจกแจงปกติที่อิสระกันซึ่งมีค่าเฉลี่ย 0 ความแปรปรวน (+,s)('2)(,(+,t))(+,e)(,ij) แทนความคลาดเคลื่อนเชิงสุ่มของค่าสังเกตที่ j ปัจจัยทดลองที่ i และมีการแจกแจงปกติที่อิสระกันซึ่งมีค่าเฉลี่ย 0 ความแปรปรวน (+,s)('2)(,e) เมื่อ a และ nแทนจำนวนระดับของปัจจัย และจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยตามลำดับ ในการศึกษานี้ได้ทำการจำลองข้อมูลจากเทคนิคมอนติคาร์โล ด้วยโปรแกรม S-PLUS 2000 โดยกำหนดและสร้างพารามิเตอร์ (+,s)('2)(,e), (+,m) และ (+,s)('2)(,(+,t)) ขึ้น และใช้ค่าความคลาดเคลื่อนกำลังสองเฉลี่ยเป็นเกณฑ์ในการเปรียบเทียบตัวประมาณ จากการศึกษาพบว่าการประมาณองค์ประกอบความแปรปรวน (+,s)('2)(,(+,t)) และ(+,s)('2)(,(+,t))+(+,s)('2)(,e) เหมาะสมที่สุดเมื่อนำเฉพาะตัวประมาณแบบความควรจะเป็นสูงสุด และตัวประมาณแบบกำลังสองไม่แปรเปลี่ยนเท่านั้นมาใช้ในการเฉลี่ยถ่วงน้ำหนักในการประมาณ (+,s)('2)(,(+,t)) ดังกล่าว เมื่อ k มีค่าน้อย และจำนวนระดับของปัจจัยก็มีค่าน้อยเช่นกัน พบว่า วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของตัวประมาณ (+,s)('2)(,(+,t)) เป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด เมื่อ k มีค่าน้อย จำนวนระดับของปัจจัยมาก และจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยน้อย วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของ (-,Y).. เป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด ส่วนกรณี kมีค่าน้อย จำนวนระดับของปัจจัย และจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยมาก วิธีค่าสัมบูรณ์ต่ำสุดเป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด เมื่อ k มาก กรณีส่วนใหญ่ตัวประมาณที่ดีที่สุดจะคือวิธีค่าสัมบูรณ์ต่ำสุด ยกเว้นเฉพาะกรณีเมื่อจำนวนระดับของปัจจัยน้อยที่วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของตัวประมาณ (+,s)('2)(,(+,t))เป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด ในการประมาณ (+,s)('2)(,(+,t))+(+,s)('2)(,e) เมื่อ kมีค่าน้อย กรณีจำนวนระดับของปัจจัยและจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยน้อยพบว่าวิธีค่าสัมบูรณ์ต่ำสุดเป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด เมื่อ k มีค่าน้อย จำนวนระดับของปัจจัยมาก และจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยน้อย วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของ (-,Y).. เป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด และกรณี k มีค่าน้อยและจำนวนค่าสังเกตในแต่ละระดับของปัจจัยมาก วิธีการถ่วงน้ำหนักโดยอาศัยค่าประมาณความแปรปรวนของตัวประมาณองค์ประกอบความแปรปรวนเป็นตัวประมาณที่ดีที่สุด เมื่อk มีค่ามาก การประมาณ (+,s)('2)(,(+,t))+(+,s)('2)(,e) ให้ผลสรุปเช่นเดียวกับการประมาณ (+,s)('2)(,(+,t))