วิทยานิพนธ์นี้ มีจุดประสงค์เพื่อ ศึกษาพฤติกรรมการอัดตัวคายน้ำหนึ่งมิติของดินเหนียวเมื่อรับน้ำหนักแบบวัฏจักร การทดสอบเก็บดินตัวอย่างมาจากบริเวณพระราม 9และใช้ดินเหนียว 3 ตัวอย่างในการทดสอบด้วยเครื่องมือการอัดตัวคายน้ำแบบระบายน้ำทางเดียวการเพิ่มน้ำหนักน้ำหนักวัฏจักรเป็นรูปแบบสี่เหลี่ยม (Square Wave Cyclic Loading)ในระหว่างการกระทำของแรงแบบวัฏจักรให้ดินเหนียวเกิดการอัดตัวคายน้ำอย่างต่อเนื่องจนถึงสภาวะคงที่ และเพิ่มแรงแบบคงที่เท่ากับน้ำหนักที่มากที่สุดของช่วงกระทำแรงแบบวัฏจักร และปล่อยให้ดินเหนียวเกิดการคายน้ำจนสมบูรณ์ หลังจากนั้นจึงเพิ่มน้ำหนักในขั้นต่อไป คาบเวลา (~iT(,c)~i) ในการทดสอบเท่ากับ 20, 200 และ 2000 วินาที อัตราส่วนระหว่างเวลาที่ใส่น้ำหนักต่อคาบเวลา (~iT(,x) / T(,c)~i) เท่ากับ 0.5 ขั้นตอนการเพิ่มน้ำหนักแบบวัฏจักรมีทั้งหมด 4 ขั้น เริ่มจากหน่วยแรงเท่ากับ 0.75 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร จนถึง 5 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร หลังจากนั้นลดน้ำหนักจำนวน 3 ขั้นจนมีหน่วยแรงเท่ากับ 0.75 กิโลกรัมต่อตารางเซนติเมตร ผลการทดสอบพบว่า แรงดันน้ำในดินจะเพิ่มขึ้นในช่วงแรกและจะค่อยๆ ลดลงจนเข้าสู่สภาวะคงที่ และการทรุดตัวมีค่าเพิ่มขึ้นอย่างต่อเนื่องจนคงที่เมื่อเข้าสู่สภาวะคงที่แรงดันน้ำส่วนเกิน (~iu(,e)~i) ในตัวอย่างที่ทดสอบด้วยคาบเวลา ~iT(,c)~i เท่ากับ20 วินาทีนั้นเกิดขึ้นไม่เท่ากับ (+,D)~i(+,s)~i ที่มากระทำ (~iu(,e)~i / (+,D)~i(+,s)~i<1)ในทางตรงกันข้ามตัวอย่างที่ทดสอบด้วยคาบเวลา ~iT(,c)~i เท่ากับ 200 และ 2000 วินาทีนั้น~iu(,e)~i ที่เกิดขึ้นเท่ากับ (+,D)~i(+,s)~i ที่มากระทำ (~iu(,e)~i/(+,D)~i(+,s)~i=1)และขนาดของการเพิ่ม-ลดของแรงดันน้ำของตัวอย่างทดสอบด้วยคาบเวลา ~iT(,c)~i เท่ากับ20 วินาทีจะต่ำกว่าตัวอย่างที่ทดสอบด้วยคาบเวลา ~iT(,c)~i เท่ากับ 200 และ 2000 วินาทีใน 1 คาบเวลา การทรุดตัวที่มากที่สุด จะเกิดที่จุดสิ้นสุดของ ~iT(,x)~i และการทรุดตัวที่น้อยที่สุดจะเกิดที่จุดสิ้นสุดของ ~iT(,C)~i ผลการทดสอบที่ได้ได้นำมาเปรียบเทียบกับวิธีเชิงตัวเลขโดยใช้ Finite Diference โดยพบว่าหน่วยแรงประสิทธิผลที่ตำแหน่ง Endof Cyclic โดยคำนวณจากวิธีเชิงตัวเลขตกอยู่ในเส้นทางของ Compression Curve ของหน่วยแรงประสิทธิผลที่ End of Consolidation นอกจากนี้การเปรียบเทียบ แรงดันน้ำและการทรุดตัวระหว่างการทดสอบกับวิธีเชิงตัวเลขสอดคล้องพอสมควร ซึ่งสามารถสรุปได้ว่าการทำนายพฤติกรรมแบบวัฏจักรของการทรุดตัวหนึ่งมิติโดยใช้วิธีเชิงตัวเลขสมเหตุสมผล