งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาพฤติกรรมของค่าโมดูลัสแบบเฉือนของตัวอย่างดินเหนียวกรุงเทพสร้างใหม่ (Reconstituted Clay) ในช่วงกระบวนการบีบอัดตัวคายน้ำ(Consolidation) ที่แตกต่างกัน การทดสอบกระทำในเครื่องมือ Triaxial ที่ทำการติดตั้งแผ่น Bender element ที่บริเวณฐานของเครื่องมือทดสอบ และคำนวณค่า Shear modulusจากการวัดคลื่นแรงเฉือนที่ส่งผ่านจากแผ่น Bender element การทดสอบในช่วงการบีดอัดตัวคายน้ำแบ่งออกเป็น Isotropic Consolidation (K=(+,s)'(,h)/(+,s)'(,v)=1)และ Anisotropic Consolidation (K=(+,s)'(,h)/(+,s)'(,v)=0.8, 0.6)เมื่อสิ้นสุดกระบวนการบีบอัดตัวคายน้ำ จึงลดน้ำหนักมาที่หน่วยแรงที่มีค่า OCR=2 หลังจากนั้นทำการทดสอบหากำลังรับแรงเฉือนของตัวอย่างดิน พร้อมทั้งตรวจวัดคลื่นแรงเฉือนไปพร้อมๆ กัน จากผลการทดสอบพบว่าพฤติกรรมของค่าโมดูลัสแบบเฉือน ทั้งในช่วง Isotropicconsolidation และ Anisotropic consolidation มีแนวโน้มเพิ่มขึ้น เมื่อค่าหน่วยแรงประสิทธิผลเฉลี่ย [P'=((+,s)'(,v)+(+,s)'(,h))/2] เพิ่มขึ้น นอกจากนั้นผลการวิเคราะห์พบว่าที่ค่าหน่วยแรงประสิทธิผลเฉลี่ยเดียวกัน ดินที่มีค่า OCR มากกว่า 1 (Over consolidation)จะมีค่าโมดูลัสแบบเฉือนสูงกว่าดินที่อยู่ในสภาพ Normally consolidation และพบอีกว่าเมื่อค่า K ลดลง ค่าโมดูลัสแบบเฉือนมีแนวโน้มลดลงด้วย ซึ่งได้ความสัมพันธ์ในรูปของG=4046.24P'(,oct) ('0.5)R('0.102),r('2)=82.18% และ G=4001.80((+,s)'(,v)(+,s)'(,h))('0.25)R('0.107), r('2)=80.73% สำหรับการทดสอบระหว่างการเฉือนตัวอย่างแบบไม่ระบายน้ำจนกระทั่งตัวอย่างดินวิบัติพบว่าค่าหน่วยแรงประสิทธิผลเฉลี่ย มีผลกระทบต่อค่าโมดูลัสแบบเฉือนอย่างมาก ในทางตรงกันข้ามหน่วยแรงเฉือนมีผลกระทบต่อค่าโมดูลัสแบบเฉือนน้อยมาก