การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อพัฒนาและจัดตั้งรูปแบบที่เหมาะสมในการให้การบริบาลทางเภสัชกรรมสำหรับผู้ป่วยสูงอายุบนหอผู้ป่วยอายุรกรรม ที่โรงพยาบาลธรรมศาสตร์เฉลิมพระเกียรติ ระหว่างวันที่ 1 ตุลาคม 2545 ถึง 31 มกราคม 2546 ประชากรตัวอย่างได้แก่ผู้ป่วยสูงอายุรับใหม่ ณ หอผู้ป่วยอายุรกรรมชายอายุตั้งแต่ 60 ปี ได้รับยาตั้งแต่1 รายการขึ้นไป โดยดำเนินงานบริบาลทางเภสัชกรรมตามรูปแบบที่กำหนด มีการบ่งชี้และรวบรวมปัญหาจากการใช้ยารวมทั้งบทบาทของเภสัชกรในการดำเนินงานต่อปัญหาจากการใช้ยาที่พบ ประเมินทัศนคติของแพทย์ พยาบาลและความพึงพอใจของผู้ป่วยที่ได้รับการบริการจากเภสัชกรด้วยแบบสอบถาม ผลการวิจัยพบว่าเภสัชกรสามารถให้การบริบาลทางเภสัชกรรมแก่ผู้ป่วยสูงอายุ 76 รายผู้ป่วยอาการดีขึ้น แพทย์อนุญาตให้กลับบ้านได้ 35 ราย และเภสัชกรติดตามผู้ป่วยจนกระทั่งกลับมาติดตามผลการรักษาครั้งแรกได้ 20 ราย พบปัญหาจากการใช้ยาทั้งสิ้น 58 ปัญหาเป็นปัญหาจากการใช้ยาขณะผู้ป่วยอยู่บนหอผู้ป่วยจำนวน 57 ปัญหา (31 ราย) คิดเป็นร้อยละ98.3 ของปัญหาจากการใช้ยา และปัญหาจากการใช้ยาเมื่อผู้ป่วยกลับมาติดตามการรักษา1 ปัญหา (1 ราย) ปัญหาจากการใช้ยาที่พบขณะผู้ป่วยอยู่บนหอผู้ป่วย เป็นปัญหาจากการสั่งใช้ยา ปัญหาการติดตามการใช้ยาและการตอบสนองต่อยา ปัญหาจากการใช้ยาทั้งสิ้นได้รับการแก้ไข 52 ปัญหา คิดเป็นร้อยละ 89.7 และปัญหาที่ต้องเฝ้าระวัง 6 ปัญหา คิดเป็นร้อยละ10.3 เภสัชกรได้ประสานงานกับแพทย์และปัญหาได้รับการแก้ไขตามข้อเสนอแนะของเภสัชกรคิดเป็นร้อยละ 87.7 โดยกิจกรรมที่เภสัชกรได้ดำเนินการต่อปัญหาที่เกิดขึ้นมากที่สุดคือการให้คำแนะนำต่อแพทย์ในการปรับเปลี่ยนขนาดยา ในส่วนของผลการทดสอบความเห็นร่วมในการบ่งชี้ปัญหาจากการรักษาด้วยยาของแพทย์และผู้วิจัย พบว่าแพทย์และผู้วิจัยมีความเห็นตรงกันเป็นส่วนใหญ่ในปัญหาที่เกิดขึ้น ((+,k)=0.9) การประเมินผลการดำเนินงานพบว่าบุคลากรทางการแพทย์ และผู้ป่วยมีความพึงพอใจต่อการปฏิบัติงานของเภสัชกร ซึ่งช่วยลดปัญหาจากการใช้ยา และทำให้ผู้ป่วยได้รับประโยชน์สูงสุดจากการใช้ยา ผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่าควรจัดตั้งให้มีงานบริบาลทางเภสัชกรรมและขยายงานไปยังหอผู้ป่วยอื่นต่อไปและการวิจัยต่อไปในอนาคตควรมีการศึกษาเพิ่มเติมถึงคุณภาพของงานบริบาลทางเภสัชกรรมในแง่ผลลัพธ์ด้านอาการทางคลินิกของผู้ป่วยหรือผลลัพธ์ทางด้านเศรษฐศาสตร์ด้วย