การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อประเมินคุณสมบัติของส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตที่ผ่านการออกแบบโดยวิธีมาร์แชลและใช้งานจริงอยู่ในปัจจุบันของประเทศไทย โดยทำการประเมินคุณสมบัติของส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตทั้งเชิงปริมาตรและเชิงวิศวกรรม การศึกษานำตัวอย่างส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตที่ผ่านการออกแบบโดยวิธีมาร์แชลทั้งสิ้น 34 ส่วนผสมจากโครงการก่อสร้างทางหลวงสายต่างๆ จำนวน 23 โครงการ กระจายอยู่ใน 4 ภาคของประเทศไทย ครอบคลุมชนิดหินทั้ง 3 ชนิด คือ หินแกรนิต หินบะซอลท์และหินปูน โดยนำมาประเมินคุณสมบัติเชิงปริมาตรของส่วนผสมจะใช้เครื่อง SuperpaveGyratory Compactor (SGC) มาทำการบดอัดส่วนผสม จากนั้นจึงนำผลที่ได้มาตรวจสอบกับข้อกำหนดของวิธีซูเปอร์เพฟ ส่วนการประเมินคุณสมบัติเชิงวิศวกรรมของส่วนผสมจะพิจารณาจากค่าความต้านทานต่อการยุบตัวถาวรของส่วนผสมเมื่อรับน้ำหนักกระทำซ้ำ จากการศึกษาพบว่าส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตแต่ละสายทางที่นำมาใช้ในการศึกษานี้มีคุณสมบัติทั้งเชิงปริมาตรและเชิงวิศวกรรมใกล้เคียงกัน และเหมาะสมแก่การใช้งานที่ระดับปริมาณการจราจรหนาแน่น เมื่อพิจารณาจากข้อกำหนดของวิธีมาร์แชล แต่หากพิจารณาจากข้อกำหนดของวิธีซูเปอร์เพฟจะพบว่าส่วนผสมมีคุณสมบัติเชิงปริมาตรแตกต่างกันมาก ส่วนผสมร้อยละ 26เหมาะสมแก่การใช้งานที่ระดับปริมาณการจราจรหนาแน่น ส่วนผสมร้อยละ 24 และ 50 เหมาะสมแก่การใช้งานที่ระดับปริมาณการจราจรปานกลางและเบาบางตามลำดับ ผลการทดสอบคุณสมบัติโดยวิธีซูเปอร์เพฟสอดคล้องกับความต้านทานต่อการยุบตัวถาวรของส่วนผสม ดังนั้นผลจากการศึกษาแสดงให้เห็นว่าส่วนผสมแอสฟัลต์คอนกรีตที่ผ่านการออกแบบโดยวิธีมาร์แชล และมีคุณสมบัติผ่านข้อกำหนดของมาร์แชลทุกประการยังมีความแปรปรวนในเรื่องคุณภาพในการใช้งานอยู่มาก จึงสมควรนำเอาวิธีการออกแบบของซูเปอร์เพฟมาใช้ต่อไป