หน้าที่หลักที่สำคัญของการจัดการบัฟเฟอร์ (Buffer Management) สำหรับการบริการข้อมูล GFR (Guaranteed frame Rate) ในโครงข่าย ATM คือ การคัดเลือกเซลล์ข้อมูลประเภท GFR ที่เหมาะสมคือเซลล์ GFR ที่ไม่ได้รับการแท็กจาก UNI (User-NetworkInterface) เข้าสู่บัฟเฟอร์ของสวิตช์ เพื่อให้แหล่งกำเนิดสามารถส่งข้อมูลได้ตามค่าMCR (Minimum Cell Rate) ที่ได้รับการรับประกันไว้ จากการศึกษาพบว่าปัจจัยหลักของการจัดการบัฟเฟอร์ มี 2 ประการคือ ค่าวิสัยสามารถ (TCP Throughput) และความยุติธรรม(Fairness Index) การจัดการบัฟเฟอร์ที่ดีจะต้องให้ค่าวิสัยสามารถในระดับสูงใกล้เคียงกับค่าที่เหมาะสมที่สุด (Optimum) และจะต้องมีความยุติธรรมมากที่สุดกับแหล่งกำเนิดทุกแหล่งตามค่า MCR ที่มีการรับประกันไว้ แต่ค่าวิสัยสามารถและความยุติธรรมจะมีลักษณะตรงข้ามกัน คือ หากต้องการค่าวิสัยสามารถสูงความยุติธรรมจะต่ำ แต่ถ้าหากต้องการความยุติธรรมสูง วิสัยสามารถจะต่ำลงเช่นกัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการจัดการบัฟเฟอร์วิธีการใหม่คือ วิธีการ BADT(Buffer Allocation with Dynamic Threshold) ซึ่งใช้เทคนิคจุดเริ่มเปลี่ยนแบบพลวัตมาช่วยเพื่อปรับปรุงความยุติธรรมในการส่งข้อมูล วิธีการนี้ใช้การเลือกทิ้งแพ็กเกตที่ถูกแท็กของช่องสัญญาณเสมือน (GFR VC) แต่ละช่องออกไปก่อนและจัดสรรแพ็กเกตที่ได้รับการรับรองอัตราบริการต่ำที่สุดเข้าสู่บัฟเฟอร์ตามค่า MCR ถ้าแพ็กเกตของช่องสัญญาณเสมือนมีการใช้แบนด์วิดท์สูงกว่าที่จัดสรรให้ แพ็กเกตนี้จะถูกทิ้งก่อนเพื่อป้องกันไม่ให้โครงข่ายเกิดความคับคั่ง วิทยานิพนธ์นี้ใช้การทดสอบสมรรถนะของวิธีการ BADT เปรียบเทียบกับวิธีการอื่นๆ ที่เคยมีผู้นำเสนอมาแล้วในด้านต่างๆ จากการจำลองแบบพบว่า วิธีการ BADT ที่นำเสนอช่วยเพิ่มความยุติธรรมของการบริการข้อมูลGFR โดยมีค่า Fairness Index เท่ากับ 0.999 ในขณะที่ยังคงค่าวิสัยสามารถในระดับสูงที่ยังคงสามารถยอมรับได้ใกล้เคียงกับวิธีการอื่นๆ ที่เคยมีผู้นำเสนอมาแล้ว โดยคิดเป็นค่าประสิทธิภาพของโครงข่ายได้ประมาณ 96%