วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2544

หน้าที่หลักที่สำคัญของการจัดการบัฟเฟอร์ (Buffer management) สำหรับการบริการข้อมูล GFR (Guaranteed Frame Rate) ในโครงข่าย ATM คือ การคัดเลือกเซลล์ข้อมูลประเภท GFR ที่เหมาะสมคือเซลล์ GFR ที่ไม่ได้รับการแท็กจาก UNI (User-Network Interface) เข้าสู่บัฟเฟอร์ของสวิตช์ เพื่อให้แหล่งกำเนิดสามารถส่งข้อมูลได้ตามค่า MCR (Minimum cell rate) ที่ได้รับการรับประกันไว้ จากการศึกษาพบว่า ปัจจัยหลักของการจัดการบัฟเฟอร์ มี 2 ประการคือ ค่าวิสัยสามารถ (TCP Throughput) และความยุติธรรม (Fairness Index) การจัดการบัฟเฟอร์ที่ดีจะต้องให้ค่าวิสัยสามารถในระดับสูง ใกล้เคียงกับค่าที่เหมาะสมที่สุด (Optimum) และจะต้องมีความยุติธรรมมากที่สุดกับ แหล่งกำเนิดทุกแหล่งตามค่า MCR ที่มีการรับประกันไว้ แต่ค่าวิสัยสามารถและความยุติธรรมจะมีลักษณะตรงข้ามกันคือ หากต้องการค่าวิสัยสามารถสูง ความยุติธรรมจะต่ำ แต่ถ้าหากต้องการความยุติธรรมสูง วิสัยสามารถจะต่ำลงเช่นกัน วิทยานิพนธ์ฉบับนี้นำเสนอการจัดการบัฟเฟอร์วิธีการใหม่คือ วิธีการ BADT (Buffer allocation with dynamic threshold) ซึ่งใช้เทคนิคจุดเริ่มเปลี่ยนแบบพลวัตมาช่วย เพื่อปรับปรุงความยุติธรรมในการส่งข้อมูล วิธีการนี้ใช้การเลือกทั้งแพ็กเกตที่ถูกแท็กของช่องสัญญาณเสมือน (GFR VC) แต่ละช่องออกไปก่อนและจัดสรรแพ็กเกตที่ได้รับการรับรองอัตราบริการต่ำที่สุดเข้าสู่บัฟเฟอร์ตามค่า MCR ถ้าแพ็กเกตของช่องสัญญาณเสมือนมีการใช้แบนด์วิดท์สูงกว่าที่จัดสรรให้ แพ็กเกตนี้จะถูกทิ้งก่อนเพื่อป้องกันไม่ให้โครงข่ายเกิดความคับคั่ง วิทยานิพนธ์นี้ใช้การทดสอบสมรรถนะของวิธีการ BADT เปรียบเทียบกับวิธีการอื่นๆ ที่เคยมีผู้นำเสนอมาแล้วในด้านต่างๆ จากการจำลองแบบพบว่า วิธีการ BADT ที่นำเสนอ ช่วยเพิ่มความยุติธรรมของการบริการข้อมูล GFR โดยมีค่า Fairness Index เท่ากับ 0.999 ในขณะที่ยังคงค่าวิสัยสามารถในระดับสูงที่ยังคงสามารถยอมรับได้ใกล้เคียงกับวิธีการอื่นๆ ที่เคยมีผู้นำเสนอมาแล้ว โดยคิดเป็นค่าประสิทธิภาพของโครงข่ายได้ประมาณ 96%