วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มุ่งศึกษาลักษณะเด่นในวรรณกรรมของลาว คำหอม คือ การใช้ลีลาเสียดสีในการสื่อความคิด ผลการศึกษาได้แสดงให้เห็นว่า ลีลาเสียดสีในวรรณกรรมของลาว คำหอมผ่านการใช้ภาษาเริ่มจากการใช้คำ กลวิธีที่ลาว คำหอมนำมาใช้คือ การเล่นคำและเล่นความหมายของคำ โดยแฝงความหมายที่ลึกซึ้งในเชิงเสียดสี การเสริมความที่แทรกน้ำเสียงและทัศนคติเชิงเสียดสีของผู้แต่ง นอกจากนี้ลาว คำหอมยังใช้ภาพพจน์ เพื่อสร้างภาพตลกขบขัน หรือภาพที่แสดงถึงความโหดร้ายและขมขื่นในชีวิตของชาวบ้านได้อย่างกลมกลืนกับสภาพชีวิตความเป็นอยู่ของชาวบ้าน และมีความสมจริงเป็นอย่างยิ่ง จึงทำให้ผู้อ่านเกิดอารมณ์สะเทือนใจกับปัญหาต่างๆ ที่นำเสนอผ่านตัวละคร อันเชื่อมโยงไปสู่การตีความสารสำคัญของเรื่องได้อย่างละเอียดและชัดเจน ลีลาเสียดสีในวรรณกรรมของลาว คำหอมผ่านการใช้องค์ประกอบวรรณกรรม เริ่มจาก กลวิธีการเล่าเรื่องแบบนิทาน ซึ่งเป็นลีลาการเล่าเรื่องที่โดดเด่นและแสดงน้ำเสียงเสียดสีได้อย่างชัดเจนการตั้งชื่อตัวละครและการตั้งชื่อเรื่องที่แฝงความหมายที่ลึกซึ้ง และการสร้างฉากที่สื่อถึงอารมณ์และบรรยากาศของเรื่องได้อย่างสมจริง นอกจากนั้นผู้แต่งยังได้แสดงน้ำเสียงเสียดสีที่มีต่อคน สถาบันศาสนาและความเชื่อ และความเปลี่ยนแปลงของสังคมไว้ในวรรณกรรมของตนได้อย่างเด่นชัดและงดงาม ในฐานะ "คำร้องทุกข์ของชาวบ้าน" วรรณกรรมของลาว คำหอมนับว่าประสบความสำเร็จอย่างงดงาม งานวิจัยนี้ช่วยแสดงให้เห็นชัดเจนว่า ความสำเร็จของวรรณกรรมของลาว คำหอมนั้นขึ้นอยู่กับลีลาและกลวิธีการเสียดสีอันประณีตแยบคาย