งานวิจัยนี้มีจุดมุ่งหมายประยุกต์โมเดลล็อกลิเนียร์ในการวิเคราะห์สาเหตุของอิทธิพลหลักและปฏิสัมพันธ์อันดับหนึ่งของปัจจัยที่ส่งผลทางตรง ทางอ้อมต่อระยะเวลาที่ใช้ในการศึกษาของมหาบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัยตัวแปรต้นเป็นตัวแปรนามบัญญัติ มี 6 ตัวแปร คือ อายุ ลักษณะการลาศึกษา คุณลักษณะอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์ การบริการของหน่วยงาน สมรรถภาพการทำวิทยานิพนธ์และปัญหาการทำวิทยานิพนธ์ ตัวแปรตาม คือ ระยะเวลาที่ใช้ในการศึกษา เป็นตัวแปรนามบัญญัติ กลุ่มตัวอย่างในการวิจัย ได้แก่ มหาบัณฑิตทางสังคมศาสตร์ รุ่นปีการศึกษา2535 จำนวน 346 คน และรุ่นปีการศึกษา 2536 จำนวน 403 คน การรวบรวมข้อมูลใช้แบบสอบถามส่งทางไปรษณีย์และการวิเคราะห์ข้อมูลใช้การแจกแจงความถี่ ร้อยละค่าสถิติไค-สแควร์ สถิติวีกำลังสองของเครเมอร์ การวิเคราะห์ล็อกลิเนียร์ และการวิเคราะห์อิทธิพล ผลวิจัยสรุปได้ว่า ในนิสิตรุ่น 2535 ปัจจัยที่ส่งผลต่อระยะเวลาที่ใช้ในการศึกษาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มีเฉพาะอิทธิพลทางตรงเท่านั้น ได้แก่ อิทธิพลหลักของลักษณะการลาศึกษา และปฏิสัมพันธ์อันดับหนึ่งระหว่างอายุกับการบริการของหน่วยงาน ระหว่างลักษณะการลาศึกษากับปัญหาการทำวิทยานิพนธ์ และระหว่างคุณลักษณะอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์กับปัญหาการทำวิทยานิพนธ์ ส่วนนิสิตรุ่น 2536 มีทั้งทางตรง ทางอ้อม ได้แก่ อิทธิพลหลักของลักษณะการลาศึกษา คุณลักษณะอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์และการบริการของหน่วยงาน และปฏิสัมพันธ์อันดับหนึ่งระหว่างการบริการของหน่วยงานกับปัญหาการทำวิทยานิพนธ์ ระหว่างอายุกับลักษณะการลาศึกษาและระหว่างอายุกับคุณลักษณะของอาจารย์ที่ปรึกษาวิทยานิพนธ์