ปัจจุบันมีผู้นิยมใช้การแช่น้ำอุ่นวนเพื่อลดความเครียด ผู้วิจัยจึงมีความประสงค์ที่จะศึกษาผลการเปลี่ยนแปลงของระดับคอร์ติซอลในเลือด ความดันเลือด ชีพจร ระดับความผ่อนคลายทางจิตใจ และรีแอคชั่นไทม์ เมื่อให้กลุ่มตัวอย่างลงแช่ในน้ำอุ่นวน เปรียบเทียบกับการแช่ในน้ำธรรมดา ที่อุณหภูมิปกติ (เฉลี่ย 32.30 (+,-) 0.74 องศาเซลเซียส) และศึกษาเปรียบเทียบผลการลงแช่น้ำ 1 ครั้งกับการลงแช่น้ำต่อเนื่อง โดยศึกษาในนักศึกษาอุดมศึกษาชายอายุ 18 - 22 ปี (เฉลี่ย 19.23 (+,-) 1.23 ปี)จำนวน 30 คน แบ่งออกเป็น 2 กลุ่ม กลุ่มหนึ่งแช่ในน้ำอุ่นวน(อุณหภูมิ 36 องศาเซลเซียส) อีกกลุ่มหนึ่งแช่ในน้ำธรรมดาในวิธีการระยะเวลาและการปฏิบัติที่เหมือนกันคือให้กลุ่มตัวอย่างลงแช่น้ำต่อเนื่อง 18 ครั้งใน 6 สัปดาห์ โดยใน3 ครั้งแรกจะลงแช่น้ำนานครั้งละ 10 นาที ต่อจากนั้นให้ลงแช่นานครั้งละ 15 นาที จะทำการบันทึกข้อมูลในการลงแช่น้ำครั้งที่ 1, 9 และ 18 เท่านั้น โดยจะบันทึกใน2 ลักษณะคือ ความดันเลือด และชีพจร จะบันทึกก่อนลงน้ำและหลังขึ้นจากน้ำทุก ๆ 3 นาทีจนถึงนาทีที่ 30 และ การเจาะเลือดเพื่อตรวจวัดปริมาณคอร์ติซอลในเลือด การวัดรีแอคชั่นไทม์ และการวัดระดับความเครียด จะทำการวัดเฉพาะก่อนและหลังจากขึ้นจากน้ำแล้วเพียง 1 ครั้งเท่านั้นผลการศึกษาพบว่าการแช่น้ำ 1 ครั้งจะสามารถทำให้ความดันเลือดซิสโตลิค ปริมาณคอร์ติซอลในเลือด รีแอคชั่นไทม์และระดับความเครียดลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05)ในขณะที่การลงน้ำซ้ำอย่างต่อเนื่องจะทำให้ความดันเลือดซิสโตลิค ชีพจร และรีแอคชั่นไทม์ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) ในขณะที่ลักษณะของน้ำคือการแช่น้ำอุ่นวนจะมีผลทำให้ความดันเลือดซิสโตลิคและไอแอสโตลิค และชีพจร เปลี่ยนแปลงไปจากการแช่น้ำธรรมดาอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p< 0.05) เมื่อศึกษาค่าปฏิสัมพันธ์พบว่าลักษณะของน้ำกล่าวคือน้ำอุ่นวนและน้ำธรรมดา หรือจำนวนครั้งในการลงแช่น้ำไม่ได้มีผลกระทบต่อการเปลี่ยนแปลงของข้อมูลที่ได้จากการแช่น้ำครั้งเดียวเลย ฉะนั้นการที่จะลดความเครียดด้วยการแช่น้ำอุ่นวนนั้นเป็นการลดความเครียดซึ่งเป็นผลเฉพาะครั้งของการแช่น้ำเท่านั้น การแช่น้ำต่อเนื่องไม่ได้มีผลให้ระดับความเครียดลดลงมากขึ้นแต่อย่างใดและถ้าพิจารณาจากคอร์ติซอล หรือระดับความเครียดจะพบว่าไม่ว่าการแช่น้ำธรรมดา หรือน้ำอุ่นวน จะให้ผลในการลดความเครียดได้เหมือนกัน