วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีจุดประสงค์ในการศึกษามโนทัศน์สตรีนิยมในนวนิยายเรื่อง ชีเคม ทู สเตย์ ของซีโมน เดอ โบวัวร์, เดอะ เบล จาร์ ของ ซิลเวีย พลาธ,วาย อีส แดร์ ซอลต์อิน เดอะ ซี? ของบริกิตเทอเ ชไวเกอร์และเรื่อง ลำเนาป่า ของศิเรมอร อุณหธูป มโนทัศน์สตรีนิยมคือความคิดโดยรวมในการเรียกร้องสิทธิที่สตรีพึงจะได้รับในฐานะสมาชิกผู้หนึ่งของสังคม โดยมีพื้นฐานความคิดที่ว่าชายและหญิงมีความสามารถเท่าเทียมกันในการประสบความสำเร็จในชีวิตและหน้าที่การงาน แต่ความคาดหวังและข้อกำหนดจากสังคมเป็นอุปสรรคสำคัญต่อการพัฒนาสตรี การวิเคราะห์มโนทัศน์สตรีนิยมในนวนิยายทั้ง4 เรื่องแบ่งออกเป็น ความเป็นตัวตนแห่งสตรี การแบ่งงานโดยใช้เพศเป็นเกณฑ์ และแนวทางการวิจารณ์ที่เรียกว่า"ความเป็นจริงที่แท้" ซึ่งแสดงลักษณะอัตชีวประวัติของผู้ประพันธ์และประสบการณ์แห่งสตรี ผลการวิเคราะห์และเปรียบเทียบมโนทัศน์สตรีนิยมในนวนิยายทั้ง 4 เรื่องพบว่าตัวละครสตรีทั้งสี่ตระหนักถึงความขัดแย้งระหว่างบทบาทที่สังคมคาดหวังกับตัวตนที่แท้จริงของตัวละครและนำไปสู่วิกฤติความเป็นตัวตนของตัวละคร นอกจากนี้ตัวละครทั้งหมดมีแนวคิดเรื่องการพึ่งพาตนเองเพื่อการมีชีวิตที่เป็นอิสระ แต่ยังได้รับผลกระทบจากทัศนคติของคนในสังคมเกี่ยวกับบทบาทของสตรีที่ดีจากการใช้แนวทางการวิจารณ์ที่เรียกว่า "ความเป็นจริงที่แท้" ในการศึกษาวิเคราะห์พบว่านวนิยาย 3 เรื่องมีลักษณะเทียบเคียงได้รับอัตชีวประวัติของผู้ประพันธ์ในขณะที่นวนิยายเรื่อง ลำเนาป่า เป็นการเสนอภาพสตรีตามแนวทางการดำเนินชีวิตของผู้ประพันธ์ สำหรับประสบการณ์แห่งสตรีในนวนิยายทั้ง 4 เรื่องมีลักษณะสากลที่เป็นประสบการณ์รวมของสตรีทุกชาติทุกภาษา