วิทยานิพนธ์มีจุดมุ่งหมายเพื่อการวิเคราะห์นวนิยายของทมยันตีโดยยึดกรอบแนวคิดสตรีนิยมเป็นทฤษฎีวิเคราะห์ เพื่อพิสูจน์ว่า วรรณกรรมหรือนวนิยายของทมยันตีมีลักษณะเป็นวรรณกรรมสตรีและทมยันตี เป็นนักเขียนสตรีไทยที่มีพัฒนาการทางความคิดเพื่อสิทธิสตรีอย่างชัดเจน ผลการวิเคราะห์พบว่า นวนิยายของทมยันตีในช่วงพุทธศักราช 2506- 2534 มีลักษณะเป็นงานเขียนเกี่ยวกับสตรีที่เขียนขึ้นโดยนักเขียนสตรีมืออาชีพ มีวัตถุประสงค์เพื่อสตรีอย่างเด่นชัดโดยการนำเสนอแก่นเรื่องเกี่ยวกับปัญหา สตรี มีแนวเรื่องหลักเกี่ยวกับปัญหาของสตรีในเรื่องชีวิตส่วนตัว ครอบครัวและ เรื่องการเมืองสร้างตัวละครเอกฝ่ายหญิงให้เป็นตัวละครผู้เล่าเรื่องตัวละคร เอกฝ่ายหญิงคือภาพตัวแทนของสตรีที่มีความเป็นกุลสตรีและเป็นภาพตัวแทนของสตรียุคใหม่ที่มีความแกร่งโดยเฉพาะความเข้มแข็งทางใจ รวมทั้งมีบทบาทเป็นสตรีที่ทำงานนอกบ้านซึ่งมีลักษณะมีทั้งความสวยและสติปัญญา เป็นภาพตัวแทนของสตรีที่เรียกร้องต่อสู้ทวงสิทธิสตรีและสร้างสำนึกของความเป็นเพศหญิงที่แท้จริง ความคิดเพื่อสิทธิสตรีของทมยันตีเป็นอิทธิพลที่ทมยันตีได้รับจากประสบการณ์การรับรู้สภาพความเป็นจริงของสังคมไทยและประสบการณ์จริงในชีวิตของทมยันตีด้านครอบครัวและมีบทบาททางการเมือง นอกจากนี้ นวนิยายของทมยันตียังสะท้อนเห็นพัฒนาการทางความคิดของทมยันตีในการเรียกร้องต่อสู้เพื่อสิทธิสตรีหรือสิทธิมนุษยชนเพื่อขจัดความ เหลื่อมล้ำระหว่างเพศ โดยให้เหตุผลชัดเจนว่า สตรีถูกเอารัดเอาเปรียบถูกกดขี่จากบุรุษเพศเพราะสภาพสังคมไทย เป็นสังคมที่ยอมรับอำนาจความเป็นใหญ่ของเพศชาย