?? วิทยานิพนธ์นี้มุ่งศึกษาถึงบทบาทของรัฐสภาไทยในการตรากฎหมาย?โดยศึกษาถึงกระบวนการนิติบัญญัติของรัฐสภาไทยตั้งแต่ที่มา?การนำเสนอ?การพิจารณา?และการตราเป็นกฎหมายออกใช้ในระหว่าง?พ.ศ.2487-2500?ซึ่งเป็นช่วงระยะเวลาตั้งแต่ตอนปลายสงครามโลกครั้งที่สอง?จนถึงเหตุการปฏิวัติในเดือนกันยาน?2500????? ผลการศึกษาพบว่า?กระบวนการตรากฎหมายของสภานิติบัญญัติไทย?ในระหว่าง?พ.ศ.2487-2500?ขึ้นอยู่กับการบริบททางด้านการเมือง?เศรษฐกิจและสังคมในขณะนั้น?โดยบริบททางด้านเศรษฐกิจจะมีอิทธิพลสูงในช่วง?พ.ศ.2487-2490?และบริบททางด้านการเมืองและสังคมจะมีอิทธิพลต่อกระบวนการนิติบัญญัติสูงในช่วง?พ.ศ.2490-2500?และพบว่าปัจจัยที่มีผลกระทบต่อกระบวนการนิติบัญญัติในช่วงดังกล่าวนี้?ได้แก่บทบาทของสถาบันข้าราชการสมาชิกสภาโดยเฉพาะอย่างยิ่งสมาชิกที่มาจากการแต่งตั้ง?โครงสร้างของสภา?ประเทศมหาอำนาจและองค์กรระหว่างประเทศ?ส่วนสถาบันที่มีผลกระทบต่อกระบวนการนิติบัญญัติไม่มากนัก?ได้แก่?พรรคการเมือง?และกลุ่มผลประโยชน์ต่าง?ๆ?????? ในช่วงดังกล่าวนี้โครงสร้างและกระบวนการตัดสินใจของฝ่ายนิติบัญญัติถูกครอบงำโดยระบบอมาตยาธิปไตยของฝ่ายบริหารซึ่งใช้กลไกของอำนาจรัฐในการจัดสร้างรัฐธรรมนูญเพื่อเป็นเครื่องมือในการควบคุมสภา?สมาชิกสภาส่วนหนึ่งมาจากการแต่งตั้งของฝ่ายบริหารในสัดส่วนที่ค่อนข้างสูง?โดยในกรณีมีสภาเดียวจะมีสมาชิกประเภทสองมาจากการแต่งตั้งและในกรณีมีสองสภาจะมีสมาชิกวิฒิสภามาจากการแต่งตั้ง?ประกอบกับการที่พรรคการเมืองและกลุ่มผลประโยชน์อ่อนแอ?เป็นผลให้กฎหมายที่ตราขึ้นตั้งแต่ทศวรรษ?2490?เป็นต้นมา?ให้อำนาจแก่ราชการและเป็นไปเพื่อประโยชน์ของชนชั้นปกครอง?ซึ่งเน้นที่จะสนองนโยบายในการพัฒนาเศรษฐกิจมากกว่าที่จะเป็นกฎหมายในเชิงปฏิรูป?เพื่ออำนวยประโยชน์และคุ้มครองสิทธิของประชาชนส่วนใหญ่????? นอกจากนี้?ผลการศึกษาทำให้ทราบข้อบกพร่องของบทบาทและความสัมพันธ์ของสภาและฝ่ายบริบทในการตรากฎหมายในช่วงดังกล่าว?เพื่อเป็นแนวทางในการแก้ไขให้สถาบันรัฐสภาปฏิบัติหน้าที่ในด้านนิติบัญญัติเพื่อประชาชนได้อย่างแท้จริง