วิทยานิพนธ์นี้มีจุดประสงค์เพื่อการศึกษาความเป็นมา หลักการและเหตุผลของกฎกระทรวงควบคุมอาคารสูงและอาคารขนาดใหญ่พิเศษวิเคราะห์ความคิดเห็นของผู้ประกอบการ สถาปนิก วิศวกร และข้าราชการที่เกี่ยวข้องต่อผลกระทบด้านที่อยู่อาศัยของกฎกระทรวงฉบับนี้ ตลอดจนเสนอแนะแนวทางการปรับปรุงแก้ไขกฎกระทรวงฉบับนี้ในอนาคต การวิจัยได้กระทำโดยศึกษาจากเอกสาร หนังสือกฎหมายที่เกี่ยวข้องทั้งในประเทศและต่างประเทศ และวิจัยจากกลุ่มตัวอย่างซึ่งจำแนกเป็น3 กลุ่มคือ กลุ่มผู้ประกอบการด้านที่อยู่อาศัยที่เป็นอาคารสูงบกลุ่มสถาปนิกและวิศวกร และกลุ่มข้าราชการที่เกี่ยวข้อง โดยสุ่มตัวอย่างแบบเฉพาะเจาะจง กลุ่มละ 20 ราย จำนวนทั้งสิ้น 60 ราย ผลการศึกษาพบว่า กลุ่มตัวอย่างเห็นว่า กฎกระทรวงควบคุมอาคารสูงและอาคารขนาดใหญ่พิเศษ ส่งผลกระทบในทางไม่ดีต่อการพัฒนาที่อยู่อาศัยทางด้านเศรษฐกิจ ได้แก่ ด้านการลงทุน ต้นทุน ราคาที่อยู่อาศัย กำไรของการประกอบการตลอดจนโอกาสในการมีที่อยู่อาศัยของประชาชน แต่จะส่งผลกระทบในทางที่ดีต่อการพัฒนาที่อยู่อาศัยต่อด้านสังคมสิ่งแวดล้อม และด้านกายภาพอันได้แก่ ทำให้เกิดความปลอดภัยต่อผู้อาศัยคุณภาพชีวิตของผู้อยู่อาศัยดีขึ้น การจราจรทัศนียภาพแลพสภาพแวดล้อมของชุมชนดีขึ้น กลุ่มตัวอย่างเห็นว่า กฎหมายควบคุมอาคารสูงและอาคารขนาดใหญ่พิเศษมีความเหมาะสมแล้วแต่ควรเพิ่มเติมข้อกำหนดบางประการลงไป ซึ่งได้แก่การควบคุมมาตรฐานวัสดุก่อสร้าง การประหยัดพลังงาน การตรวจสอบความปลอดภัยในการใช้อาคาร การจราจร การให้โบนัสแก่ผู้ประกอบการที่เสียสละต่อสังคมระบบโทรคมนาคม และอัตราส่วนพื้นที่อาคารรวมต่อพื้นที่ดิน (F.A.R.)ควรแตกต่างกันตามผังเมือง