การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อศึกษาผลการใช้มรรคมีองค์แปดต่อการลดพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มตัวอย่างที่ใช้ในการศึกษาค้นคว้าเป็นนักเรียนมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนเทศบาลวัดกำแพง(อุดมพิทยากร) จังหวัดชลบุรี เป็นนักเรียนชาย จำนวน 2 ราย ซึ่งมีพฤติกรรมก้าวร้าวร้อยละ 20 ขึ้นไป ทำการทดลองโดยใช้การวิจัยแบบหนึ่งหน่วยตัวอย่าง (Single - Subject Researh Design) แบบการวิจัยสลับกลับ (A-B-A Design) โดยทำการทดลอง 12 สัปดาห์ ๆ ละ 4 ครั้ง รวมทั้งสิ้น 48 ครั้ง โดยแบ่งออกเป็น 3 ระยะ คือ ระยะเส้นฐาน ระยะดำเนินการทดลอง และระยะติดตามผล เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัย ได้แก่ แบบสำรวจพฤติกรรมในชั้นเรียน แบบสังเกตและบันทึกพฤติกรรม โปรแกรมการฝึกปฏิบัติตนตามมรรคมีองค์แปด ผู้วิจัยประเมินและเปรียบเทียบความแตกต่างของพฤติกรรมก้าวร้าวในระยะดำเนินการทดลองในระยะติดตามผลกับพฤติกรรมก้าวร้าวในระยะเส้นฐานของแต่ละคน และนำคะแนนพฤติกรรมจากนักเรียนทั้ง 2 รายรวมกัน นำข้อมูลไปวิเคราะห์หาค่าเฉลี่ยพฤติกรรมก้าวร้าวแต่ละระยะนำเสนอข้อมูลด้วยตาราง และกราฟเส้นและ กราฟแท่ง และเปรียเทียบความแตกต่างของพฤติกรรมก้าวร้าวด้วยการวิเคราะห์ขนาดของผล (Effect Size) ผลการวิจัยพบว่า พฤติกรรมก้าวร้าวในระยะหลังการทดลองลดลงกว่าพฤติกรรมก้าวร้าวในระยะเส้นฐาน พฤติกรรมก้าวร้าวในระยะติดตามผลลดลงกว่าพฤติกรรมก้าวร้าวในระยะเส้นฐาน และพฤติกรรมก้าวร้าวในระยะติดตามผลแตกต่างจากระยะหลังการทดลอง ทั้ง 2 ราย