การวิจัยครั้งนี้มีจุดมุ่งหมายเพื่อเปรียบเทียบผลของการฝึกดนตรีไทยและ การควบคุมตนเองที่มีต่อพฤติกรรมก้าวร้าวของนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 โรงเรียนปราจีนกัลยานี จังหวัดปราจีนบุรี กลุ่มตัวย่างที่ใช้ในการศึกษา ครั้งนี้เป็นนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 ที่มีพฤติกรรมก้าวร้าวสูงกว่า เปอร์เซนต์ไทล์ที่ 60 ขึ้นไป ซึ่งได้มาโดยการสุ่มตัวอย่างอย่างง่ายจำนวน 18 คน และใช้วิธีเข้ากลุ่มอย่างมีระบบ จำนวน 3 กลุ่ม คือ (1) กลุ่มฝึกดนตรีไทย (2) กลุ่มควบคุมตนเอง (3) กลุ่มควบคุม กลุ่มละ 6 คน โดยทำการฝึกโปรแกรม 12 ครั้ง ครั้งละ 50 นาที สัปดาห์ 3 ครั้ง เป็นเวลาทั้งสิ้น 4 สัปดาห์ การเก็บข้อมูลแบ่งเป็น 3 ระยะ คือ ระยะก่อนการทดลอง ระยะหลังการทดลองและ ระยะติดตามผล สถิติที่ใช้ในการวิเคราะห์ข้อมูล คือ การวิเคราะห์ความแปรปรวน สองทางแบบวัดซ้ำ (two - way analysis of variance : repeated measures ) และการทดสอบความแตกต่างด้วยวิธีทดสอบรายคู่แบบนิวแมน-คูลส์ (Newman - Keuls procedure) ~bผลการศึกษาพบว่า~b มีปฏิสัมพันธ์ระหว่างวิธีการทดลองกับระยะของการทดลองอย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติที่ระดับ .05 นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มฝึกดนตรีไทยและ นักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 2 กลุ่มควบคุมตนเองมีพฤติกรรมก้าวร้าวลดลงกว่า กลุ่มควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 ในระยะหลังการทดลองและระยะ ติดตามผล