วิทยานิพนธ์ (สถ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

โรงพยาบาลปทุมธานีเป็นโรงพยาบาลขนาดใหญ่ ที่มีผู้ขอเข้ารับบริการเป็นจำนวนมากในแต่ละวัน แต่ในปัจจุบันอาคารสถานที่ของโรงพยาบาลมีสภาพชำรุดและทรุดโทรมเป็นอย่างมาก อาจส่งผลกระทบต่อผู้ใช้อาคาร และก่อให้เกิดภาพลักษณ์ที่ไม่ดีต่อโรงพยาบาลได้ การวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพปัญหาและสาเหตุของปัญหาทางด้านกายภาพของโรงพยาบาลฯ รวมถึงลักษณะการดำเนินงานด้านการดูแลรักษาอาคารสถานที่ ในปัจจุบัน เพื่อเสนอแนะแนวทางในการดูแลรักษางานด้านอาคารสถานที่สำหรับโรงพยาบาลปทุมธานีต่อไป โดยการศึกษาในครั้งนี้ ผู้ทำการศึกษา เลือกใช้วิธีการสำรวจ สังเกตการณ์ สอบถาม และการสืบค้นข้อมูลจากเอกสาร โดยในการศึกษา ผู้ทำการศึกษาเลือกศึกษาสภาพทางกายภาพเฉพาะอาคารในส่วนรักษาพยาบาล จำนวน 6 อาคาร จากทั้งหมด 22 อาคาร จากการศึกษาพบว่า สภาพปัญหาด้านกายภาพของโรงพยาบาลปทุมธานี สามารถจำแนกออกได้เป็น 2 กลุ่ม ได้แก่ 1. สภาพปัญหาด้านงานสถาปัตยกรรม พบลักษณะของการเกิดปัญหาทั้งหมด 13 ประเภท 2. สภาพปัญหาด้านงานระบบประกอบอาคาร พบลักษณะของการเกิดปัญหา 9 ประเภท โดยแบ่งประเภทของปัญหาที่พบตามระบบประกอบอาคาร ปัญหาที่เกิดขึ้นสามารถพบได้ทั้งในพื้นที่ที่มีความสำคัญต่อการรักษาพยาบาล เช่น ห้องผ่าตัด ห้องผู้ป่วยหนัก (ICU) ห้องพักผู้ป่วย และห้องทำหัตถการต่างๆ และพบในพื้นที่ทั่วไป เช่น ทางเดิน ห้องน้ำ หอพยาบาล เป็นต้น จากการศึกษาพบสาเหตุหลักของปัญหาด้านกายภาพ ได้แก่ การขาดงบประมาณ การขาดความรู้ความชำนาญของผู้ปฏิบัติงาน การขาดความเข้าใจของผู้ใช้งาน วัสดุหมดอายุการใช้งาน และการขาดการบำรุงรักษา เป็นต้น การศึกษานี้สรุปว่า โรงพยาบาลปทุมธานีประสบปัญหาสภาพอาคารชำรุด และทรุดโทรม เนื่องมาจากการขาดการดูแลรักษาอาคารที่สม่ำเสมอ ดังนั้นจึงควรกำหนดให้มีแผนการบำรุงรักษาที่เป็นระบบ ควรมีการกำหนดนโยบายด้านการดูแลอาคารสถานที่ให้ชัดเจน และการกำหนดคุณสมบัติของบุคลากรให้เหมาะสมกับการปฏิบัติงาน