วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554

ศึกษาการสังเคราะห์ด้วยแสงของโกงกางใบใหญ่ในแปลงปลูกอายุ 1 3 5 และ 9 ปี ที่อ่าว ทุ่งคา-สวี จังหวัดชุมพรในฤดูฝนและฤดูแล้ง โดยศึกษา light response curve วัดอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุด ค่าการนำที่ปากใบ (g[subscript s]) ความเข้มข้นของแก๊สคาร์บอนไดออกไซด์ภายในเซลล์ (C[subscript i]) อัตราการคายน้ำ (T[subscript r]) และคำนวณประสิทธิภาพการใช้น้ำ รวมทั้งศึกษาปัจจัยอื่นๆ ที่เกี่ยวข้อง ได้แก่ ค่าเฉพาะพื้นที่ใบ ปริมาณไนโตรเจน โซเดียมไอออน (Na+) คลอไรด์ไอออน (Cl-) ในใบ ตลอดจนศึกษาลักษณะทางกายวิภาคของใบ และปัจจัยสิ่งแวดล้อม ได้แก่ คุณสมบัติของน้ำในดิน และลักษณะทางกายภาพและเคมีของดิน ผลการศึกษา light response curve พบว่า quantum yield และ light saturation point ของโกงกางใบใหญ่ทุกแปลงปลูกในฤดูฝนและฤดูแล้งมีค่าไม่แตกต่างกัน ขณะที่ light compensation point และอัตราการหายใจในฤดูแล้งมีแนวโน้มสูงกว่า ฤดูฝน เนื่องจากอุณหภูมิอากาศและความเค็มของน้ำในดินในฤดูแล้งสูงกว่าฤดูฝน สำหรับอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดพบว่าโกงกางใบใหญ่ทุกแปลงปลูกมีอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงในฤดูแล้งน้อยกว่าฤดูฝน โดยปัจจัยสิ่งแวดล้อมคือ ความเค็มของน้ำในดินที่เพิ่มขึ้นในฤดูแล้ง ส่งผลให้ g[subscript s] ลดลง ทำให้ C[subscript i] และ T[subscript r] ลดลงด้วย นอกจากนี้ความเค็มของน้ำในดินที่เพิ่มขึ้นในฤดูแล้งยังมีผลต่อการลดลงของปริมาณไนโตรเจนในใบ และความหนาของชั้น mesophyll ขณะที่ปริมาณ Cl- ในใบเพิ่มขึ้น ทำให้อัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดมีค่าลดลง จากการวิเคราะห์สหสัมพันธ์ระหว่างอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดกับปัจจัยต่างๆ แสดงให้เห็นว่าอัตราการสังเคราะห์ด้วยแสงสูงสุดมีความเกี่ยวข้องกับปัจจัยที่ศึกษาแตกต่างกันในแต่ละแปลงปลูก โดยปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับการสังเคราะห์ด้วยแสงของโกงกางใบใหญ่มากที่สุดคือ g[subscript s] ปริมาณไนโตรเจนในใบ และความเค็มของน้ำในดิน