| ชื่อเรื่อง | : | ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น |
| นักวิจัย | : | สุรัตนา เจนธนานันท์ |
| คำค้น | : | กุ้งก้ามกราม -- วิทยาภูมิคุ้มกัน , กุ้งก้ามกราม -- การเจริญเติบโต , สารกระตุ้นภูมิคุ้มกัน , ยีสต์ขนมปัง , โรคเกิดจากแบคทีเรีย |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | สมเกียรติ ปิยะธีรธิติวรกุล , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะวิทยาศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2554 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/26419 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554 ศึกษาผลของอาหารสำเร็จรูปที่เสริมส่าเบียร์ระดับ 0, 0.2, 0.5, 1 และ2 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารกุ้งก้ามกรามที่มีระดับโปรตีน 38 เปอร์เซ็นต์ และระดับไขมัน 8 เปอร์เซ็นต์เท่ากันทุกสูตร เพื่อศึกษาผลของส่าเบียร์ต่อการเติบโต การรอด และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกราม เริ่มเลี้ยงกุ้งก้ามกรามระยะวัยรุ่น มีน้ำหนักเริ่มต้นเฉลี่ย 4.29±0.22 กรัม ความยาวเริ่มต้นเฉลี่ย 6.54±0.25 เซนติเมตร ในตู้กระจกขนาด 32×52×30 ลูกบาศก์เซนติเมตร อัตราความหนาแน่น 6 ตัวต่อตู้ ให้อาหารวันละ 3 ครั้ง (9:00, 13:00 และ17:00 น.) ในระบบหมุนเวียนน้ำตลอดเวลา เป็นระยะเวลา 16 สัปดาห์ ผลการทดลองพบว่าการเติบโตของกุ้งก้ามกรามที่เลี้ยงด้วยสูตรอาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกรามก่อนการชักนำให้เกิดโรคด้วย Vibrio harveyi สายพันธุ์ 639 เป็นเวลา 4 สัปดาห์ พบว่า อาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคติวิตีของฟีนอลออกซิเดส มีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งก้ามกรามหลังการชักนำให้เกิดโรคด้วย V. Harveyi สายพันธุ์ 639 เป็นเวลา 4 วัน พบว่า อาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคติวิตีของฟีนอล ออกซิเดสมีค่าสูงสุด เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) และเปอร์เซ็นต์การตายสะสมของกุ้งที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ มีเปอร์เซ็นต์การตายสะสมที่น้อยที่สุด (13±0.5 เปอร์เซ็นต์) เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่นๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (p<0.05) ดังนั้นจากการทดลองนี้สรุปได้ว่าการเสริมส่าเบียร์ที่ระดับ 1 เปอร์เซ็นต์ ในอาหารเป็นระดับเหมาะสมต่อการเจริญเติบโต การรอดตาย และตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม |
| บรรณานุกรม | : |
สุรัตนา เจนธนานันท์ . (2554). ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุรัตนา เจนธนานันท์ . 2554. "ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุรัตนา เจนธนานันท์ . "ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554. Print. สุรัตนา เจนธนานันท์ . ผลของการเสริมส่าเบียร์ในอาหารต่อการเติบโต การรอดตาย และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันของกุ้งก้ามกราม Macrobrachium rosenbergii วัยรุ่น. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.
|
