วิทยานิพนธ์ (วท.ม.) -- จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาผลของอาหารเม็ดสำเร็จรูปเสริมบีตากลูแคนและนิวคลีโอไทด์ เปรียบเทียบกับอาหารชุดควบคุมในกุ้งขาวแวนนาไม (Litopenaeus vannamei) โดยเลี้ยงกุ้งด้วยอาหารเสริม 0.01%บีตากลูแคน 2%นิวคลีโอไทด์ และอาหารชุดควบคุม ที่ความเค็ม 20 ส่วนในพันส่วน แบ่งการทดลองออกเป็น 2 ส่วน คือ การทดลองที่ 1 การศึกษาผลของบีตากลูแคนและนิวคลีโอไทด์ต่อการเติบโตและการรอดตายในกุ้งขาวแวนนาไม โดยเริ่มเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไม ขนาดน้ำหนักเริ่มต้นประมาณ 0.1 กรัม เป็นเวลา 12 สัปดาห์ พบว่า การเติบโตของกุ้งที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริม 0.01 %บีตากลูแคนและ 2%นิวคลีโอไทด์สูงกว่าการเลี้ยงด้วยอาหารชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) การรอดและผลผลิตรวมของกุ้งขาวแวนนาไมที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริม0.01 %บีตากลูแคน มีค่าสูงที่สุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่น ๆ และการทดลองที่ 2 การศึกษาผลของบีตากลูแคนและนิวคลีไทด์ต่อการเติบโต การรอด และการตอบสนองทางภูมิคุ้มกันในกุ้งขาวแวนนาไม โดยเริ่มเลี้ยงกุ้งขาวแวนนาไมขนาดน้ำหนัก 11-15 กรัม เป็นเวลา 4 สัปดาห์ พบว่า การเติบโต การรอด และผลผลิตรวมของกุ้งที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริม 0.01 %บีตากลูแคน มีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่น ๆ การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งขาวแวนนาไมก่อนการชักนำให้เกิดโรคด้วย Vibrio harveyi สายพันธุ์ 1526 พบว่า อาหารเสริม 0.01 %บีตากลูแคนมีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคทิวิตีของฟีนอลออกซิเดสมีค่าสูงสุด เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) การตอบสนองภูมิคุ้มกันในกุ้งขาวแวนนาไมหลังการชักนำให้เกิดโรคด้วย Vibrio harveyi สายพันธุ์ 1526 เป็นเวลา 4 วัน พบว่า อาหารเสริม 0.01 %บีตากลูแคน มีค่าปริมาณเม็ดเลือดรวมและแอคทิวิตีของฟีนอลออกซิเดสมีค่าสูงสุดเมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองสูตรอื่น ๆ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05) และเปอร์เซ็นต์การตายสะสมของกุ้งที่เลี้ยงด้วยอาหารเสริม 0.01 %บีตากลูแคนมีเปอร์เซ็นต์การตายสะสมที่น้อยที่สุด เมื่อเปรียบเทียบกับอาหารทดลองเสริม 2%นิวคลีโอไทด์และอาหารทดลองชุดควบคุมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P<0.05)