| ชื่อเรื่อง | : | การเปรียบเทียบความสามารถของการตรวจด้วยกล้องคอนโฟคอล และ กล้องไฟล์ ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย |
| นักวิจัย | : | สุรศักดิ์ อ่ำแก้ว |
| คำค้น | : | กล้องส่องตรวจ , การตรวจคัดโรค , กล้องส่องทางเดินอาหาร , ภาวะกรดไหลย้อน |
| หน่วยงาน | : | จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย |
| ผู้ร่วมงาน | : | รังสรรค์ ฤกษ์นิมิตร , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะแพทยศาสตร์ |
| ปีพิมพ์ | : | 2554 |
| อ้างอิง | : | http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/24029 |
| ที่มา | : | - |
| ความเชี่ยวชาญ | : | - |
| ความสัมพันธ์ | : | - |
| ขอบเขตของเนื้อหา | : | - |
| บทคัดย่อ/คำอธิบาย | : | วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554 ความสำคัญและที่มาของปัญหางานวิจัย ปัจจุบันมีเทคโนโลยีใหม่ที่ใช้กล้องกำลังขยายสูงขึ้น รวมถึงระบบกล้องไฟล์ และคอนโฟคอล ที่สามารถตรวจพบความผิดปกติเพียงเล็กน้อยของเยื่อบุผิวต่างๆได้ดีกว่ากล้องแสงขาวปกติ โดยมีการนำมาใช้ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงเพียงเล็กน้อยซึ่งกล้องแสงขาวปกติ มองเห็นความผิดปกติไม่ชัดเจนแต่ในปัจจุบันยังไม่มีการศึกษาที่เปรียบเทียบความสามารถของกล้องไฟล์และกล้องคอนโฟคอลโดยตรงในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย วัตถุประสงค์ของงานวิจัย เพี่อเปรียบเทียบความสามารถของกล้องไฟล์และคอนโฟคอลในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย ระเบียบวิธีการวิจัย ผู้มีอาการกรดไหลย้อน 36 ราย ( มีอาการกรดไหลย้อนและตอบแบบสอบถามกรดไหลย้อนได้คะแนน≥8 และมีรอยปริที่หลอดอาหารส่วนปลายน้อยกว่า 0.5 เซนติเมตร) และกลุ่มควบคุม 18 รายที่ไม่มีอาการกรดไหลย้อน ส่องกล้องตรวจหลอดอาหารด้วยกล้องไฟล์ที่กำลังขยายปกติ, 50 เท่า และ 100 เท่าที่สเตชั่น 0,1,5 และ 8 โดยมีเกณฑ์การวินิจฉัยคือพบไตรแองกูลา อินเดนแตชั่น หรือ เส้นเลือดหลอดอาหารคดเคี้ยวมากขึ้น หรือ พบพังเตท อีริทีมา หรือ พบเยื่อบุผิวแบบวิลไล และตามด้วยการใช้กล้องคอลโฟคอลเพื่อนับจำนวนเส้นเลือดที่เพิ่มปริมาณมากขึ้นกว่า 5 อันในพื้นที่ 500x500ไมครอน โดยผลที่ได้จะถูกแปลผลด้วยผู้ส่องกล้อง ผลการวิจัย ไม่พบความแตกต่างระหว่างการใช้กล้องไฟล์และกล้องคอนโฟคอลในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย เมื่อใช้เกณฑ์ของไฟล์โดยรวมหรือ การพบเส้นเลือดหลอดอาหารคดเคี้ยวมากขึ้น ( P=0.59 และ 0.109 ตามลำดับ ) ในกล้องไฟล์มีค่าความแม่นยำ ความไว ความจำเพาะ ความน่าจะเป็นกรณีได้ผลบวก และ กรณีได้ผลลบ เป็น 79%, 94%, 50%, 79% และ 82% ตามลำดับ ส่วนกล้องคอนโฟคอลมีค่าเป็น 87% , 97%, 66%, 85% และ 92% ตามลำดับ สรุป กล้องไฟล์และกล้องคอนโฟคอลมีประโยชน์ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย โดยเกณฑ์โดยรวมของกล้องไฟล์ไม่พบความแตกต่างกับการใช้เกณฑ์การเพิ่มจำนวนเส้นเลือดหลอดอาหารมากกว่า 5 อันในพื้นที่ 500x500 ไมครอน โดยพบว่าเกณฑ์ของการพบการเพิ่มจำนวนเส้นเลือดในกล้องไฟล์มีความไวมากกว่าเกณฑ์ไฟล์อื่นๆ แต่การใช้เกณฑ์โดยรวมยังมีความไวมากกว่าเกณฑ์ใดเกณฑ์หนึ่ง โดยพบว่ากล้องคอนโฟคอลยังมีความไวในการวินิจฉัยสูงสุด |
| บรรณานุกรม | : |
สุรศักดิ์ อ่ำแก้ว . (2554). การเปรียบเทียบความสามารถของการตรวจด้วยกล้องคอนโฟคอล และ กล้องไฟล์ ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย.
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุรศักดิ์ อ่ำแก้ว . 2554. "การเปรียบเทียบความสามารถของการตรวจด้วยกล้องคอนโฟคอล และ กล้องไฟล์ ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย".
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. สุรศักดิ์ อ่ำแก้ว . "การเปรียบเทียบความสามารถของการตรวจด้วยกล้องคอนโฟคอล และ กล้องไฟล์ ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย."
กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2554. Print. สุรศักดิ์ อ่ำแก้ว . การเปรียบเทียบความสามารถของการตรวจด้วยกล้องคอนโฟคอล และ กล้องไฟล์ ในการวินิจฉัยภาวะกรดไหลย้อนที่มีการเปลี่ยนแปลงในหลอดอาหารเพียงเล็กน้อย. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2554.
|
