วิทยานิพนธ์ (ค.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2519

วัตถุประสงค์ของการวิจัย เพื่อศึกษาปัญหาการเรียนและการสอนวิชาภูมิศาสตร์ ในชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น ในเขตศึกษา 4 ผลของการวิจัยครั้งนี้ อาจจะเป็นแนวทางในการปรับปรุง แก้ไข การเรียนการสอนวิชาภูมิศาสตร์ให้ดียิ่งขึ้น วิธีดำเนินการวิจัย ผู้วิจัยได้สร้างแบบสอบถาม แบบมาตรส่วนประเมินค่า แบบให้เลือกคำตอบ และตอบโดยเสรี และส่งแบบสอบถามนี้ไปยังผู้บริหาร 9 คน ครูผู้สอนวิชาภูมิศาสตร์ ชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 32 คน และนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาตอนต้น 500 คน ในโรงเรียนรัฐบาล 9 แห่ง ผู้วิจัยวิเคราะห์ข้อมูลโดยคำนวณหาค่ามัชฌิมเลขคณิต ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และค่าร้อยละแล้วนำเสนอในรูปตารางและบทความ สรุปผลการวิจัย 1. ผู้บริหารและนักเรียนมีความเห็นตรงกันว่า ปัญหาเกี่ยวกับครูผู้สอนวิชาภูมิศาสตร์เป็นปัญหาน้อย ครูส่วนใหญ่มีความรู้ ความเข้าใจเนื้อหาในหลักสูตรและมีวิธีการสอนดี 2. ปัญหาเกี่ยวกับการบริหารและผู้บริหารโรงเรียน ปรากฏว่ามีปัญหาเกี่ยวกับการขาดครูที่มีวุฒิปริญญาตรี ทางวิชาภูมิศาสตร์โดยตรง ขาดงบประมาณเพื่อซื้อหนังสือและอุปกรณ์ ครูผู้สอนวิชาภูมิศาสตร์มีปัญหาที่เกิดจากผู้บริหารในด้านลักษณะการบริหารที่ไม่เป็นประชาธิปไตยและไม่สนับสนุนให้ครูมีโอกาสศึกษาอบรมเพื่อพัฒนาการทางวิชาชีพ ตลอดจนการไม่จัดสรรงบประมาณสำหรับจัดซื้ออุปกรณ์การสอนให้พอเพียง 3. ปัญหาเกี่ยวกับแบบเรียน ครูส่วนมากระบุว่า หนังสือแบบเรียนยังขาดคุณภาพ ควรปรับปรุงเกี่ยวกับภาพประกอบ แผนที่ และเนื้อหาให้เหมาะสมกับเหตุการณ์ปัจจุบัน 4. ปัญหาเกี่ยวกับครูผู้สอนวิชาภูมิศาสตร์ ครูส่วนใหญ่เห็นความสำคัญ และมีความเข้าใจในแนวคิดเกี่ยวกับลักษณะของวิชาภูมิศาสตร์ โดยเฉลี่ยแล้วอยู่ในระดับค่อนข้างดี สำหรับปัญหาเกี่ยวกับการสอนของครู ครูส่วนมากมีปัญหาเรื่องขาดแหล่งศึกษาค้นคว้าหาความรู้เพิ่มเติม ขาดอุปกรณ์การสอน และต้องการความช่วยเหลือทั้งทางด้านวิธีการสอนและการวัดผล 5. ปัญหาเกี่ยวกับหลักสูตร หลักสูตรที่ใช้มีเนื้อหาบางตอนมากเกินไป และซ้ำซ้อนกับเนื้อหาในหมวดวิชาอื่น เช่นวิชาวิทยาศาสตร์ ครูและนักเรียนส่วนมากมีความเห็นตรงกันว่าควรเพิ่มเวลาเรียนวิชาภูมิศาสตร์เป็นสัปดาห์ละ 2 ชั่วโมง