วิทยานิพนธ์ (ภ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

การศึกษานี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการใช้ยาเพื่อการจัดการภาวะแทรกซ้อนของโรคหลอดเลือดหัวใจในผู้ป่วยเบาหวานชนิดที่ 2 ในโรงพยาบาลชุมชน โดยใช้แนวทางของสมาคมโรคเบาหวานแห่งสหรัฐอเมริกา ปี ค.ศ. 2008 และ medication assessment tool for coronary artery disease (MAT-CHD) โดยทำการศึกษาในผู้ป่วยนอกจำนวน 353 ราย ที่ได้จากการสุ่มแบบมีระบบจากผู้ป่วยที่มารับบริการจากคลินิกเบาหวานของโรงพยาบาลตาคลีตั้งแต่เดือนธันวาคม 2551 ถึงเดือนมีนาคม 2552 ผู้ป่วยทั้งหมด 353 ราย เป็นเพศหญิงร้อยละ 81.0 มีอายุเฉลี่ย 59.43±13.52 ปี ผู้ป่วยส่วนใหญ่เป็นโรคเบาหวานมาเป็นเวลา 1-5 ปี ร้อยละ 44.5 มีโรคอื่นร่วมด้วยร้อยละ 52.4 โดยเฉลี่ยผู้ป่วยแต่ละรายมีโรคร่วม 2.1 โรค โรคร่วมที่เป็นมากที่สุดคือ ความดันเลือดสูงและไขมันในเลือดสูง คิดเป็นร้อยละ 88.7 และ 85.3 ตามลำดับ ผู้ป่วยที่สามารถควบคุมระดับน้ำตาลในเลือด ระดับน้ำตาลในเลือดสะสม ระดับไขมันในเลือด และระดับความดันเลือดให้อยู่ในเป้าหมายการรักษาคิดเป็นร้อยละ 43.9, 34.6, 35.3 และ 32.2 ตามลำดับ มีการใช้แอสไพรินเพื่อการป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจแบบปฐมภูมิและทุติยภูมิคิดเป็นร้อยละ 24.5 และ 100.0 ตามลำดับ จากการประเมินความสอดคล้องของการใช้ยาเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจโดยใช้ MAT-CHD พบว่ามีข้อที่อยู่ในเกณฑ์สอดคล้องปานกลางและต่ำจำนวน 1 และ 8 ข้อ ซึ่งควรแก้ไขให้สูงขึ้น ได้แก่ ข้อที่ 15 การสั่งใช้แอสไพรินอย่างปลอดภัย ข้อที่ 2 การใช้แอสไพรินถูกขนาด ข้อที่ 6 การใช้ยากลุ่ม beta-blockers ข้อที่ 11 การสั่งใช้ยากลุ่ม ACE inhibitors ในผู้ป่วยที่มีภาวะกล้ามเนื้อหัวใจตาย ข้อที่ 14 การสั่งใช้แอสไพรินเพื่อการป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจแบบปฐมภูมิ ข้อที่ 16 การใช้ยากลุ่ม statins เพื่อการป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจแบบปฐมภูมิ ข้อที่ 18 การควบคุมความดันเลือดให้อยู่ในเป้าหมายการรักษา ข้อที่ 19 การควบคุมระดับไขมัน ในเลือดให้อยู่ในเป้าหมายการรักษา และข้อที่ 21 การสั่งใช้ ACE inhibitor ในผู้ป่วยที่มีความเสี่ยงต่อโรคหลอดเลือดหัวใจ ผลการศึกษาแสดงให้เห็นว่า ผลประเมินความสอดคล้องของการใช้ยาเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจของผู้ป่วยเบาหวาน ตามเกณฑ์ของสมาคมโรคเบาหวานแห่งสหรัฐอเมริกาอยู่ในระดับต่ำ ผู้ป่วยเบาหวาน ควรได้รับยาเพื่อป้องกันโรคหลอดเลือดหัวใจเพิ่มขึ้น เพื่อเพิ่มคุณภาพในการรักษาผู้ป่วย