ridm@nrct.go.th   ระบบคลังข้อมูลงานวิจัยไทย   รายการโปรดที่คุณเลือกไว้

การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว

หน่วยงาน จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย

รายละเอียด

ชื่อเรื่อง : การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว
นักวิจัย : กอบกาญจน์ พงศ์ไพโรจน์
คำค้น : ผิวหนัง -- ศัลยกรรม , ผิวหนัง -- รอยย่น , ผิวหนัง -- โรค -- การรักษา , คลื่นความถี่วิทยุ
หน่วยงาน : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย
ผู้ร่วมงาน : นภดล นพคุณ , จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย. คณะแพทยศาสตร์
ปีพิมพ์ : 2552
อ้างอิง : http://cuir.car.chula.ac.th/handle/123456789/17145
ที่มา : -
ความเชี่ยวชาญ : -
ความสัมพันธ์ : -
ขอบเขตของเนื้อหา : -
บทคัดย่อ/คำอธิบาย :

วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ที่มา : การรักษาริ้วรอยบนใบหน้ามีหลายวิธี การรักษาด้วยคลื่นความถี่วิทยุระบบแบ่งส่วนเป็นการรักษาที่พัฒนาขึ้นใหม่ ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของชั้นหนังกำพร้าและหนังแท้ได้ โดยไม่อาศัยตัวดูดซับแสง และมีการทำอันตรายต่อผิวหนังส่วนนอกน้อย จึงน่าจะสามารถลดริ้วรอยได้ดีกว่า โดยไม่มีผลข้างเคียง ปัจจุบันยังไม่มีการศึกษาถึงประสิทธิภาพและความปลอดภัยในประชากรที่มีสีผิวเข้ม และยังขาดการประเมินผลในระยะยาว วัตถุประสงค์ : เพื่อประเมินประสิทธิภาพในระยะยาวและผลข้างเคียงของคลื่นความถี่วิทยุระบบแบ่งส่วนในการ รักษาริ้วรอยบนใบหน้าในประชากรเชื้อสายเอเชีย วิธีการศึกษา : อาสาสมัคร 28 ราย ที่มีริ้วรอยบนใบหน้าจะได้รับการสุ่มเพื่อรักษาครึ่งซีกของใบหน้า ด้วยคลื่น-ความถี่วิทยุระบบแบ่งส่วนจำนวน 3 ครั้ง ทุก 4 สัปดาห์ โดยใช้ใบหน้าอีกด้านเป็นตัวควบคุม มีการวัดริ้วรอย ความยืดหยุ่น และลักษณะทั่วไปของผิวหน้าด้วยเครื่อง Visioscan เครื่อง DermaLab และการบันทึกภาพด้วยเครื่องบันทึกภาพ VISIA ก่อนให้การรักษาและหลังเริ่มการรักษาเดือนที่ 2, 3, 5 และ 8 ประเมินผลการเปลี่ยนแปลงทางคลินิกของริ้วรอยและความยืดหยุ่นของผิวหน้าโดยใช้รูปถ่ายเปรียบเทียบระหว่างก่อนการรักษาและเมื่อสิ้นสุดการรักษาโดยแพทย์ผิวหนัง 3 ท่าน นอกจากนี้ มีการบันทึกความพึงพอใจของอาสาสมัครและผลข้างเคียง ผลการศึกษา : จากการวัดด้วยเครื่อง Visioscan พบว่าริ้วรอยลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุมในทุกครั้งที่ตรวจติดตาม (p value <0.01) แต่ไม่พบความเปลี่ยนแปลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของทั้งริ้วรอยและความยืดหยุ่นเมื่อเปรียบเทียบระหว่างก่อนและหลังให้การรักษาเมื่อประเมินโดยแพทย์ การวัดด้วยเครื่อง DermaLab ไม่พบความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติของความหย่อนคล้อยของผิวหนังเมื่อเทียบกับกลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตาม เมื่อสิ้นสุดการวิจัยผู้ป่วยมากกว่า 85% รู้สึกว่าริ้วรอยและความหย่อนคล้อยของผิวหน้าดีขึ้นระดับปานกลางขึ้นไป และมากกว่า 80% ของผู้ป่วยพึงพอใจต่อการรักษา ผู้เข้าร่วมวิจัยมีอาการบวมแดงของผิวหนังบริเวณที่ให้การรักษา แต่อยู่ไม่นาน เฉลี่ยน้อยกว่า 2 วัน และผู้ป่วยส่วนใหญ่ (96.43%) ไม่มีรอยดำหลังให้การรักษา มีเพียง 1 รายเท่านั้นที่เกิดรอยดำ และออกจากการศึกษา สรุปผล : คลื่นความถี่วิทยุระบบแบ่งส่วนอาจทำให้ริ้วรอยขนาดเล็กลดลงได้เมื่อประเมินที่ 6 เดือนหลังให้การรักษาผลที่เกิดขึ้นนั้นสามารถตรวจพบได้ด้วยเครื่อง Visioscan แต่ไม่มากพอที่จะตรวจพบได้ทางคลินิก เครื่องมือไม่มีประสิทธิภาพในการลดความหย่อนคล้อยของผิวหนังเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุม อย่างไรก็ตาม มากกว่า 80% ของผู้เข้าร่วมวิจัยมีความพึงพอใจต่อผลการรักษา อาการแดงเป็นผลข้างเคียงที่พบบ่อยที่สุด ส่วนใหญ่ของผู้ป่วยไม่มีรอยดำเกิดขึ้นหลังให้การรักษา

บรรณานุกรม :
กอบกาญจน์ พงศ์ไพโรจน์ . (2552). การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว.
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กอบกาญจน์ พงศ์ไพโรจน์ . 2552. "การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว".
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย.
กอบกาญจน์ พงศ์ไพโรจน์ . "การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว."
    กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552. Print.
กอบกาญจน์ พงศ์ไพโรจน์ . การประเมินผลทางคลินิกในการใช้แฟร็กชั่นแนลไบโพลาร์เรดิโอฟรีเควนซีเพื่อลดริ้วรอยแห่งวัยบนใบหน้าในคนเอเซีย, การศึกษาแบบสุ่ม เปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมโดยปิดข้างเดียว. กรุงเทพมหานคร : จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย; 2552.