วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

ความสำคัญและที่มาของการวิจัย : ภาวะผมร่วงจากพันธุกรรมในเพศชายนั้นเป็นภาวะที่พบบ่อยในประชากรทั่วไป สำหรับยาที่นำมาใช้ในการรักษานั้นคือ ฟีแนสเตอไรด์ ที่อยู่ในรูปของยากิน ซึ่งทำให้มีผลข้างเคียงต่อสมรรถภาพทางเพศได้ วัตถุประสงค์ในการวิจัย : เพื่อเปรียบเทียบประสิทธิภาพระหว่าง ยาทาฟีแนสเตอไรด์ กับ ยาหลอก ในการทำให้มีการเพิ่มขึ้นของจำน วนเส้นผมบนหนังศีรษะ วิธีการทำวิจัย : ทำการศึกษาวิจัยในผู้ป่วยทั้งสิ้น 50 คน ที่มีอายุระหว่าง 18-60 ปี ซึ่งได้รับการวินิจฉัยว่ามีภาวะผมร่วงจากพันธุกรรม โดยนำผู้ป่วยมาแบ่งเป็น 2 กลุ่มแบบสุ่ม กลุ่มหนึ่งให้ใช้ยาทาฟีแนสเตอไรด์ ส่วนอีกกลุ่มให้ใช้ยาทาหลอก โดยทา 1 มิลลิลิตร ต่อครั้ง วันละ 2ครั้ง และทำการนับเส้นผมทุกเดือน เป็นระยะเวลา 6 เดือน เพื่อดูการเปลี่ยนแปลงของจำนวนเส้นผมเปรียบเทียบกันในทั้ง 2 กลุ่ม นอกจากนี้ยังมีการประเมินโดยการถ่ายรูปภาพของหนังศีรษะก่อนและหลังการทายาด้วย สำหรับการประเมินผลข้างเคียงนั้น อาศัยแบบสอบถามและการดูระดับยาในกระแสเลือดร่วมด้วย ผลการวิจัย : พบว่า ยาทา ฟีแนสเตอไรด์ มีประสิทธิภาพทำให้มีการเพิ่มขึ้นของเส้นผมอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ (P-value <0.01) เมื่อเทียบกับ ยาหลอก ตั้งแต่เดือนที่ 3 หลังจากการใช้ยาเป็นต้นไป และ 6 เดือนหลังจากการใช้ยาพบว่ามีเส้นผมขึ้นเฉลี่ย 81 เส้นต่อพื้นที่ผ่าศูนย์กลางวงกลม 1 นิ้ว (placebo = -7 เส้น) ส่วนจากการประเมินโดยการถ่ายรูปภาพรวมของหนังศีรษะก่อนและหลังการทายา พบว่ายาทา ฟีแนสเตอไรด์ สามารถทำให้เห็นการเปลี่ยนแปลงโดยภาพรวมของเส้นผมที่หนังศีรษะ ได้ประมาณ 46% ของผู้ป่วยทั้งหมดที่ใช้ยา ฟีแนสเตอไรด์ เป็นระยะเวลา 6 เดือน สำหรับผลข้างเคียงนั้น ไม่พบผลต่อสมรรถภาพและความต้องการทางเพศ และระดับยาในเลือดก็อยู่ในระดับที่ต่ำมาก (<0.998-3.72 ng/ml) สรุปผลการวิจัย : ในการศึกษาวิจัยเป็นระยะเวลา 6 เดือน พบว่ายาทา 0.5% ฟีแนสเตอไรด์ มีประสิทธิภาพทั้งในการลดการร่วงของเส้นผมและการเพิ่มขึ้นของเส้นผมที่ศีรษะ