วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2540

แดบโซนซึ่งเป็นยาที่ใช้บ่อยทางคลินิก มีรายงานว่าได้ผลในการรักษาหลอดเลือดอักเสบลิวโคซัยโตคลาสติกเฉพาะที่ผิวหนัง แต่รายงานส่วนใหญ่เป็นรายงานซึ่งไม่มีกลุ่มควบคุมและผลการรักษายังมีความขัดแย้ง การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาประสิทธิภาพผลของแดบโซนเปรียบเทียบกับยาหลอกในการรักษาหลอดเลือดอักเสบลิวโคซัยโตคลาสติกเฉพาะที่ผิวหนังโดยทำการศึกษาที่มีกลุ่มควบคุม ผู้ป่วยจำนวน 31 คนที่ได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นหลอดเลือดอักเสบลิวโคซัยโตคลาสติกโดยอาศัยลักษณะทางคลินิกร่วมกับการตรวจทางจุลพยาธิวิทยา และไม่มีความผิดปกติของระบบอื่นของร่างกายนอกเหนือจากที่ผิวหนังจะถูกสุ่มเพื่อเข้าร่วมการศึกษาโดยแบ่งเป็นสองกลุ่ม กลุ่มหนึ่งจะได้รับแดบโซนชนิดรับประทาน 100 มก. วันละครั้ง อีกกลุ่มหนึ่งได้รับยาหลอก วันละครั้ง เป็นระยะเวลาอย่างน้อย 2 สัปดาห์ ผลการรักษาประเมินจากจำนวนรอยโรคที่ลดลงหรือหายไป ผู้ป่วยทุกรายที่มีการตอบสนองต่อการรักษาอย่างสมบูรณ์จะได้รับการติดตามการรักษาจนสิ้นสุดการวิจัยเพื่อดูการกลับเป็นซ้ำของโรค ขณะติดตามการรักษาถ้ามีรอยโรคเกิดขึ้นใหม่ก็จะให้การรักษาด้วยยาเดิมจนกว่ารอยโรคจะหาย ผู้ป่วยเข้าร่วมการวิจัยจนสิ้นสุดการวิจัยทุกคน หลังการรักษาพบว่าจำนวนรอยโรคในผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มไม่ลดลงอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ สัดส่วนผู้ป่วยที่มีการตอบสนองต่อการรักษาอย่างสมบูรณ์ในผู้ป่วยทั้งสองกลุ่มก็ใกล้เคียงกันเมื่อได้รับการรักษาครบ 1 เดือน จากการติดตามผลการรักษาเป็นระยะเวลาประมาณ 5 เดือน ไม่พบว่าอัตราการกลับเป็นซ้ำ จำนวนครั้งที่เป็นซ้ำและระยะเวลาปลอดโรคมีความแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ จากการวิจัยนี้สามารถสรุปได้ว่า แดบโซนไม่มีผลการรักษาอย่างมีนัยสำคัญในการรักษาผู้ป่วยหลอดเลือดอักเสบลิวโคซัยโตคลาสติกเฉพาะที่ผิวหนังเมื่อเปรียบเทียบกับยาหลอกในด้านจำนวนรอยโรคที่ลดลงและอัตราการกลับเป็นซ้ำ