วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ที่มาการประเมินความเสี่ยงด้านภูมิคุ้มกันก่อนการปลูกถ่ายอวัยวะมีผลต่อการทำงานของไต การตรวจหาแอนติบอดีที่จำเพาะต่อผู้บริจาคถือเป็นการประเมินขั้นพื้นฐานก่อนการปลูกถ่ายไต โดยการตรวจพบแอนติบอดีที่จำเพาะต่อผู้บริจาคก่อนการปลูกถ่ายอวัยวะจะมีผลต่อการทำงานไตที่ลดลงและเกิดการปฏิเสธไตมากขึ้น แต่การประเมินในด้านการตอบสนองของเซลล์ก่อนการปลูกถ่ายไตต่อการทำงานของไตนั้นไม่ได้ทำการศึกษากันทั่วไป การตรวจปฏิกิริยาลิมโฟไซต์ระหว่างเซลล์ของผู้บริจาคและผู้รับไตนั้นจัดเป็นการประเมินด้านการตอบสนองของเซลล์ชนิดหนึ่ง จึงเป็นที่มาของการศึกษานี้ที่ต้องการหาความสัมพันธ์ระหว่างปฏิกิริยาลิมโฟไซต์ก่อนการปลูกถ่ายไตกับผลลัพธ์ที่ได้หลังการปลูกถ่ายไต วิธีการศึกษา ผู้ป่วยทุกรายจะได้รับการตรวจปฏิกิริยาลิมโฟไซต์โดยใช้สี CFSE เป็นตัวตรวจวัดการแบ่งตัวของลิมโฟไซต์ก่อนการปลูกถ่ายไต ซึ่งแสดงผลเป็นค่าดัชนีการกระตุ้น และหลังจากติดตามผู้ป่วยเป็นระยะเวลา 3 เดือน ทำการเก็บข้อมูลด้านการทำงานของไต เช่น ครีเอตินีนเพื่อนำมาคำนวณค่าการกรองของไตและการเกิดการปฏิเสธไต จากนั้นนำค่าดัชนีการกระตุ้นที่ได้มาหาความสัมพันธ์กับการทำงานของไตและการปฏิเสธไตที่ 3 เดือน ผลการศึกษา ผู้ป่วย 11 รายที่เข้าร่วมการศึกษาเกิดการปฏิเสธไตทั้งสิ้น 2 ราย พบว่าผู้ป่วยที่มีอายุน้อยกว่า 40 ปี มีค่าดัชนีการกระตุ้นจากปฏิกิริยาลิมโฟไซต์สูงกว่าผู้ป่วยที่มีอายุมีมากกว่า 40 ปี (7.89 ± 6.87/3.32 ± 5.14, p = 0.04) ผู้ป่วยที่เกิดการปฏิเสธไตมีค่าดัชนีการกระตุ้นสูงกว่าผู้ป่วยที่ไม่เกิดการปฏิเสธไต (9.99 ± 8.23/3.36 ± 4.81, p = 0.05) ผู้ป่วยที่มี PRA มากกว่า 25 เปอร์เซ็นต์, HLA mismatch มากกว่า 3 และไตไม่ทำงานทันทีหลังผ่าตัดมีแนวโน้มของค่าดัชนีการกระตุ้นสูงกว่าแต่ไม่พบแตกต่างอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติและการศึกษานี้ไม่พบความสัมพันธ์ของค่าดัชนีการกระตุ้นกับค่าการกรองของไตที่ 3 เดือนหลังปลูกถ่ายไต สรุปผลการศึกษา ผู้ป่วยที่มีอายุน้อยและเกิดการปฏิเสธไตมีค่าดัชนีการกระตุ้นจากปฏิกิริยาลิมโฟไซต์สูงกว่าผู้ป่วยที่มีอายุมากและไม่เกิดการปฏิเสธไต ปฏิกิริยาลิมโฟไซต์ก่อนการปลูกถ่ายไตน่าจะมีประโยชน์ในการประเมินความเสี่ยงต่อการปฏิเสธไตได้