วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยเชิงทดลองมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการออกกำลังกายระดับปานกลางต่อการเปลี่ยนแปลงระดับลิมโฟซัยด์ที่มี ซีดีสี่ ในผู้ติดเชื้อ เอชไอวี ในระยะไม่มีอาการ โดยเปรียบเทียบระหว่างกลุ่มที่ออกกำลังกาย จำนวน 32 ราย โดยกลุ่มออกกำลังกายทำการออกกำลังกายโดยการปั่นจักรยานวัดงานที่ ความหนัก 60% predictedVO[subscript 2max] วันละ 30 นาที 3 ครั้งต่อสัปดาห์ต่อเนื่อง 12 สัปดาห์ โดยก่อนเริ่มโปรแกรมออกกำลังกายและสิ้นสุดสัปดาห์ที่ 12 ได้รับการประเมินระดับความทนทานของปอดและหัวใจและตรวจวัดระดับลิมโฟซัยด์ที่มีซีดีสี่ผลการวิจัยเมื่อเปรียบเทียบกับกลุ่มควบคุมจำนวน 35 ราย พบว่าในกลุ่มที่ออกกำลังกายมีการพัฒนาของระดับความทนทานของปอดและหัวใจดีขึ้น และมีการเพิ่มของ ระดับลิมโฟซัยด์ที่มี ซีดีสี่ซึ่งไม่พบในกลุ่มควบคุม จากผลการวิจัยสรุปได้ว่า ในคนไทยที่ติดเชื้อ เอชไอวี ระยะไม่มีอาการจะพบว่าอาการออกกำลังกายระดับปานกลางเป็นเวลาต่อเนื่อง 3 เดือน จะมีการพัฒนาของระดับความทนทานของปอดและหัวใจและมีการเพิ่มของ ระดับลิมโฟซัยด์ที่มี ซีดีสี่อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ