วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2547

ความเป็นมา:โรคกระดูกพรุนในผู้ป่วยปลูกถ่ายไตเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อย โดยพบได้ตั้งแต่ปีแรกหลังจากการปลูกถ่ายไต และอาจมีความรุนแรงมากขึ้นตามระยะเวลาหลังจากที่ได้รับการปลูกถ่ายไต การศึกษานี้ต้องการแสดงให้เห็นถึงความชุก และปัจจัยเสี่ยงของโรคกระดูกพรุนในผู้ป่วยปลูกถ่ายไตในประเทศไทย วัตถุประสงค์:เพื่อศึกษาถึงความชุกและปัจจัยเสี่ยง ของโรคกระดูกพรุนภายหลังการปลูกถ่ายไตในผู้ป่วยไทย วิธีการศึกษา: ผู้ป่วยที่ได้รับการปลูกถ่ายไตมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2530 ถึง 2546 จำนวน 102 ราย ได้รับการตรวจความหนาแน่นของกระดูกด้วยเครื่องมือ dual energy x-ray absorptiometer เพื่อวินิจฉัยโรคกระดูกพรุน รวมทั้งทำการวิเคราะห์ข้อมูลทางคลินิกเพื่อหาปัจจัยที่มีผลต่อการเกิดโรคดังกล่าว ผลการศึกษา: พบว่ามีความชุกของโรคกระดูกพรุนที่ตำแหน่งของกระดูกสันหลังและกระดูกสะโพกร้อยละ 24.5 และ 9.8 ตามลำดับ เมื่อทำการวิเคราะห์เพื่อหาปัจจัยเสี่ยงของโรคกระดูกพรุนโดยวิธี binary logistic regression พบว่าที่ตำแหน่งกระดูกสันหลัง ปัจจัยเดียวที่เป็นตัวทำนายโรคคือ ขนาด สะสมของยาสเตอรอยด์ (p =0.023, adjusted OR = 1.005) ในขณะที่พบว่าดัชนีมวลกาย (p = 0.005, adjusted OR = 0.738) และอายุ (p = 0.052, adjusted OR = 1.077) เป็นสองปัจจัยที่เป็นตัวทำนายโรคกระดูกพรุนที่กระดูกสะโพก สรุป: โรคกระดูกพรุนเป็นภาวะแทรกซ้อนที่พบได้บ่อย ภายหลังการปลูกถ่ายไตในผู้ป่วยไทย โดยเฉพาะที่บริเวณกระดูกสันหลัง โดยขนาดสะสมของยาสเตอรอยด์ ปัจจัยเดียวที่เป็นตัวทำนายโรค ในขณะที่พบว่าดัชนีมวลกาย และอายุ เป็นสองปัจจัยที่เป็นตัวทำนายโรคกระดูกพรุนที่กระดูกสะโพก