โครงการวิจัยปฏิบัติการเรื่อง “การจัดการเรียนการสอนแบบทวิภาษา (ภาษาไทย - มลายูถิ่น) ในพื้นที่สี่จังหวัด ชายแดนภาคใต้” ได้ดำเนินการในพื้นที่สี่จังหวัดชายแดนภาคใต้ (ประกอบด้วยจังหวัดปัตตานี ยะลา นราธิวาสและสตูล) ตั้งแต่ปีพ.ศ. ๒๕๕๐ – ๒๕๕๓ ภายใต้การดูแลรับผิดชอบของศูนย์ศึกษาและฟื้นฟูภาษาและวัฒนธรรมในภาวะวิกฤต สถาบันวิจัยภาษาและวัฒนธรรมเอเชีย มหาวิทยาลัยมหิดล โดยได้รับการสนับสนุนงบประมาณจากสำนักงานกองทุน สนับสนุนการวิจัย (สกว.) องค์การทุนเพื่อเด็กแห่งสหประชาชาติ (ยูนิเซฟ) และมหาวิทยาลัยมหิดล โครงการทวิภาษาฯ มีวัตถุประสงค์เพื่อออกแบบการจัดการเรียนการสอนที่เหมาะสมสำหรับเยาวชนในพื้นที่สี่ จังหวัดชายแดนภาคใต้ โดยเน้นการใช้ทุนทางภาษาและวัฒนธรรมท้องถิ่นเป็นฐานและเชื่อมโยงภาษาและวัฒนธรรม ส่วนกลาง ในกรอบการทำงานแบบมีส่วนร่วมของชุมชนในพื้นที่และผู้ที่มีส่วนเกี่ยวข้องต่างๆ ทั้งในระดับพื้นที่ ส่วนกลาง และต่างประเทศในทุกขั้นตอนกระบวนการ ตั้งแต่การสร้างระบบตัวเขียน การสร้างหลักสูตรและแผนการสอน การสร้างสื่อ การเรียนการสอน และเป็นผู้สอนจริงโดยใช้เทคนิคกลวิธีการสอนแบบทวิ/พหุภาษาที่เน้นผู้เรียนเป็นสำคัญ ผลสำเร็จของการดำเนินงาน เห็นได้ชัดเจนจากผลที่เกิดขึ้นกับเด็ก เด็กมีความสุข กล้าคิดกล้าแสดงออก รักการ อ่านเขียน มีความคิดสร้างสรรค์ ซึ่งส่งผลดีต่อพัฒนาการทั้งในส่วนของพัฒนาการทางภาษา (ภาษามลายูถิ่นและภาษาไทย) และความรู้ความเข้าใจในเนื้อหาสาระอื่นๆ พร้อมทั้งสามารถปฏิบัติตัวตามวัฒนธรรมท้องถิ่นและวัฒนธรรมส่วนกลางได้ อย่างถูกต้องเหมาะสมกับวัย ซึ่งเป็นที่พอใจของผู้ปกครอง ครู และชุมชน สำหรับสังคมภายนอกก็เกิดความเข้าใจในปัญหา ในพื้นที่มากขึ้นและเข้าใจความสำคัญของการนำภาษาท้องถิ่นมาร่วมในการจัดการเรียนการสอนในระบบโรงเรียนของรัฐ ปัจจุบันการจัดการเรียนการสอนแบบทวิภาษา (ภาษาไทย - มลายูถิ่น) ถูกนำไปประยุกต์ใช้กับเยาวชนในพื้นที่อื่นๆ ที่มี ภาษาและวัฒนธรรมท้องถิ่นต่างไปจากภาษาและวัฒนธรรมส่วนกลาง ได้แก่ กลุ่มเขมรถิ่นไทย จ.สุรินทร์ กลุ่มขมุ จ.น่าน กลุ่มละเวือะ จ.แม่ฮ่องสอน เป็นต้น นอกจากนี้ ยังได้รับการเสนอให้เป็นต้นแบบ (Good Functioning Model) สำหรับการจัดศึกษาของประเทศอินโดนีเซีย มาเลเซีย ลาวและประเทศเพื่อนบ้านอื่นๆ อีกด้วย