วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

ศึกษาถึงความรุนแรงของการเสพสารเมทแอมเฟตามีนหรือยาบ้าซ้ำ รวมถึงปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับระดับความรุนแรงของการเสพสารเมทแอมเฟตามีนซ้ำ โดยศึกษาจากผู้เข้ารับการบำบัดการเสพสารเสพติดแบบผู้ป่วยใน ณ สถาบันธัญญารักษ์ จำนวน 250 คน โดยมีแบบสอบถามทั้งหมด 3 ชุด ได้แก่ 1) แบบสอบถามข้อมูลทั่วไป 2) แบบประเมินความรุนแรงในการติดสารเสพติด (Severity of dependence scale หรือ SDS) ฉบับภาษาไทย 3) แบบสัมภาษณ์เพื่อการวินิจฉัยโรคทางจิตเวช Mini international neuropsychiatric interview - lifetime (M.I.N.I - lifetime) ฉบับภาษาไทย วิเคราะห์ความสัมพันธ์ระหว่างความรุนแรงของการเสพซ้ำกับข้อมูลส่วนบุคคล การวินิจฉัยทางจิตเวชและสารเสพติด ประวัติการบำบัดรักษาการเสพเมทแอมเฟตามีน และตัวแปรด้านครอบครัวและสังคม โดยใช้การทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์ logistic regression ด้วยวิธี backward likelihood ratio ผลการศึกษาพบว่า ระดับความรุนแรงในการเสพสารเมทแอมเฟตามีนซ้ำจากแบบสอบถาม SDS ของผู้เข้ารับการบำบัดสารเสพติดส่วนใหญ่อยู่ในระดับที่รุนแรง จำนวน 153 คน คิดเป็น 61.2% จากกลุ่มตัวอย่างทั้งหมด 250 คน การวิเคราะห์เบื้องต้นพบปัจจัยที่สัมพันธ์กับระดับความรุนแรงในการเสพซ้ำ ได้แก่ สถานภาพสมรส ศาสนา ภาวะแมนิค (manic episode) บุคลิกภาพแบบอันธพาล (antisocial personality disorder) วิธีการที่ใช้หยุดยาได้ครั้งหลังสุด ปัญหาด้านอารมณ์หรือจิตใจก่อนเข้ารับการรักษา บุคคลที่ใช้เวลาอยู่ด้วยเป็นส่วนใหญ่ การมีปัญหาครอบครัว และความสัมพันธ์กับบิดา การเคยติดสารเสพติดประเภท แอลกอฮอล์ กัญชา และสารเสพติดอื่นๆ รวมถึงการใช้สารเสพติดดังกล่าวในทางที่ผิด สำหรับรูปแบบในการเข้ารับการบำบัดของผู้ป่วยพบว่า ผู้ที่เข้ารับการรักษาด้วยระบบบังคับบำบัดในครั้งปัจจุบัน กลับมีระดับความรุนแรงในการกลับมาเสพซ้ำในระดับที่ไม่รุนแรง เมื่อเทียบกับผู้เข้ารับการรักษาโดยสมัครใจ โดยพบว่าวิธีการที่ใช้หยุดยาได้ครั้งหลังสุดของผู้ที่มีความรุนแรงในการเสพซ้ำคือการเข้าบำบัดที่ โรงพยาบาล เมื่อนำปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับระดับความรุนแรงในการใช้สารเมทแอมเฟตามีนซ้ำ มาควบคุมอิทธิพลจากตัวแปรอื่นๆ ด้วยวิธี backward likelihood ratio พบว่า ปัจจัยเรื่องของสถานภาพสมรส หม้าย หย่า แยกกันอยู่ สถานภาพสมรสโสด ปัจจัยในเรื่องของการเข้ารักษาโดยสมัครใจ (ครั้งปัจจุบัน) และการเคยติดสารเสพติดอื่นๆ มาก่อนมีโอกาสเสี่ยงมากกว่าที่จะมีการใช้สารเสพติดซ้ำในระดับที่รุนแรง