วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

ศึกษาภาวะความสุขและปัจจัยที่เกี่ยวข้องของผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรมในเขตกรุงเทพมหานคร โดยศึกษาจากกลุ่มตัวอย่างจำนวน 431 คน เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยแบ่งเป็น 2 ส่วน คือแบบสอบถามข้อมูลส่วนบุคคลและแบบประเมินภาวะสุขภาพจิต (Thai Mental Health Indicators (TMHI-66)) วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้โปรแกรมสำเร็จรูป SPSS สถิติที่ใช้ประกอบด้วย ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน การทดสอบไคสแควร์ และการวิเคราะห์สถิติถดถอยพหุ ผลการวิจัยพบว่า ผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรมในเขตกรุงเทพมหานครส่วนใหญ่ จำนวน 252 คน มีความสุขอยู่ในเกณฑ์เท่ากับคนปกติทั่วไป คิดเป็น 58.5% เป็นผู้มีความสุขต่ำกว่าคนทั่วไป จำนวน 178 คน คิดเป็น 41.3% และเป็นผู้ที่มีความสุขมากกว่าคนทั่วไป จำนวน 1 คน คิดเป็น 0.2% ปัจจัยที่มีความสัมพันธ์กับภาวะความสุขได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา รายได้ต่อเดือน ชั่วโมงการทำงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 เมื่อนำปัจจัยต่างๆ มาทำการวิเคราะห์โดยการวิเคราะห์สถิติถดถอยพหุ พบว่าปัจจัยที่สามารถทำนายภาวะความสุขของผู้บริหารโรงงานอุตสาหกรรมในเขตกรุงเทพมหานคร ได้แก่ เพศ อายุ การศึกษา และชั่วโมงการทำงาน อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05