วิทยานิพนธ์ (อ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2552

วิทยานิพนธ์ฉบับนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาและวิเคราะห์การนำตำนานเกี่ยวกับอะโฟรไดติ มาใช้ในวรรณกรรม 7 เรื่อง อันได้แก่ บทกวีเรื่อง Venus and Adonis นวนิยายเรื่อง Venus Envy , Aphrodite (Ancient Manners), The Eve of ST. Venus, Birth of Venus, Venus As a Boy และ Lady Chatterley's Lover ด้วยการนำตำนานมาใช้ในการแต่งวรรณกรรมโดยตรง การต่อเติมเนื้อเรื่อง การนำเค้าโครงตำนานเดิมมาสร้างเป็นตำนานเรื่องใหม่ และการนำตำนานมาใช้ในรูปแบบของสัญลักษณ์ การศึกษาวรรณกรรมทั้ง 7 เรื่องทำให้เข้าใจต่อกลวิธีการประพันธ์ที่สัมพันธ์ต่อแก่นเรื่องของวรรณกรรม อะโฟรไดติยังคงเป็นภาพแทนของความรักและความปรารถนาเช่นในตำนานดั้งเดิม แต่ผู้เขียนสามารถสร้างตัวละครอะโฟรไดติในวรรณกรรมของเขาให้มีความแตกต่างกันได้ ขึ้นอยู่กับทัศนคติที่มีต่อประเด็นเรื่องความรักและปรารถนาของมนุษย์ เช่น ยกย่องภาพลักษณ์ของอะโฟรไดติ นำเสนอเธอในฐานะศัตรูผู้ชั่วร้าย ตัวละครที่ทำผิดพลาดสมควรได้รับการให้อภัย รวมทั้งเป็นสัญลักษณ์ของความปรารถนาอิสระเสรี นอกจากนี้ยังพบว่า บริบททางสังคมวัฒนธรรมและภูมิหลังของผู้เขียนมีอิทธิพลต่อการนำตำนานอะโฟรไดติมาใช้ในงานของพวกเขาอีกด้วย จากการศึกษาพบว่ามีอิทธิพลจาก The Symposium ที่ศึกษาในบริบทยุคเอลิซาเบทใน Venus and Adonis อิทธิพลจินตนิยมสมัยหลังในฝรั่งเศสในนวนิยายเรื่อง Aphrodite (Ancient Manners) การต่อต้านสงครามและทุนนิยมอุตสาหกรรมใน Lady Chatterley's Lover ภูมิหลังของผู้แต่งในฐานะคริสตชนใน The Eve of ST. Venus ประสบการณ์การถูกเหยียดเชื้อชาติและสีผิวใน Venus As a Boy การเยียวยาบาดแผลในใจจากความผิดหวังในชีวิตคู่ใน Birth of Venus และกระแสชิคลิทในหมู่สตรีชาวอเมริกันร่วมสมัยใน Venus Envy การค้นคว้าวิจัยครั้งนี้จึงแสดงให้เห็นว่า ตำนานของอะโฟรไดติมีความเป็นสากล สามารถนำไปประยุกต์ใช้ในการแต่งวรรณกรรมได้หลากหลาย แม้จะแต่งขึ้นในบริบทวัฒนธรรม สังคม และช่วงเวลาที่แตกต่างกันก็ตาม