วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2550

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์คือ 1. เพื่อเข้าใจถึงความสามารถในการเข้าถึงสื่อมวลชนและเทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่ ตลอดจนทักษะในการวิเคราะห์และตีความเนื้อหาสาร 2. เพื่อวิเคราะห์ถึงผลของการใช้เทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่ที่มีต่อการปฏิบัติกิจกรรมด้านต่างๆในการดำเนินชีวิตประจำวันของวัยรุ่นในอำเภอเมือง จังหวัดสกลนคร โดยศึกษาภายใต้กรอบแนวคิดและแบบจำลองการรู้เท่าทันสื่อ แนวคิดการหลอมรวมเทคโนโลยีสื่อ แนวคิดเทคโนโลยีสื่อสารเป็นตัวกำหนด แนวคิดการใช้สื่อกับ วิถีชีวิตประจำวันของวัยรุ่น และแนวคิดความต้องการของวัยรุ่น โดยระเบียบวิธีวิจัยใช้การสัมภาษณ์แบบเจาะลึกกลุ่มวัยรุ่นชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย โรงเรียนสกลราชวิทยานุกูล จ.สกลนคร ผลการวิจัยพบว่า กลุ่มวัยรุ่นสามารถเข้าถึงสื่อทุกประเภทด้วยความตระหนักรู้ในคุณลักษณะเฉพาะของแต่ละสื่อ และตัดสินใจเลือกใช้ประโยชน์จากสื่อและเนื้อหาสารเพื่อตอบสนองความต้องการและรสนิยมส่วนบุคคล โดยเฉพาะอย่างยิ่งมีการเลือกใช้ประโยชน์จากเทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่ร่วมกับหรือทดแทนสื่อมวลชนบางประเภท รวมทั้งมีการสร้างสรรค์เนื้อหาเพื่อการสื่อสารผ่านทางช่องทางเทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่ นอกจากนี้ผลการวิจัยยังแสดงให้เห็นถึง การใช้เทคโนโลยีสื่อสมัยใหม่มีผลต่อการปรับเปลี่ยนรูปแบบพฤติกรรมในการดำเนินชีวิตประจำวัน ทั้งในด้านความสัมพันธ์ภายในครอบครัว โรงเรียน และกลุ่มเพื่อนฝูง รวมทั้งการใช้เวลาว่างและการใช้สื่อมวลชน ดังนั้น รูปแบบการสื่อสารในชีวิตประจำวันของวัยรุ่นจึงมีแนวโน้มไปสู่การสื่อสารบนพื้นที่สาธารณะภายใต้บริบทชุมชนเสมือน ที่ไร้พรมแดน ไร้กาลเวลา และมีปฏิกิริยาโต้ตอบระหว่างกันได้ทันที