วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ (1) เพื่อศึกษาบทบาทการประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้ง (2) เพื่อศึกษาการสื่อสารในการจัดการความขัดแย้ง (3) เพื่อศึกษาประสิทธิภาพการประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้ง ประกอบด้วย การศึกษาวิจัย 2 ส่วนคือ ส่วนที่ 1 ศึกษาเรื่อง "บทบาทและการสื่อสารประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้ง" เป็นการวิจัยเชิงคุณภาพ โดยรวบรวมข้อมูลจากแหล่งข้อมูลปฐมภูมิ ที่ได้จากการสัมภาษณ์แบบเจาะลึกบุคคลเกี่ยวข้องกับการประชาสัมพันธ์ เพื่อจัดการความขัดแย้งด้านมลภาวะทางเสียงของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และข้อมูลทุติยภูมิที่ได้จากเอกสาร บทความและงานวิจัยต่างๆ ที่เกี่ยวข้อง ส่วนที่ 2 ศึกษาเรื่อง "ประสิทธิภาพการประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้ง" เป็นการวิจัยเชิงสำรวจ โดยใช้แบบสอบถามเป็นเครื่องมือในการรวบรวมข้อมูล จากประชาชนผู้ได้รับผลกระทบด้านมลภาวะทางเสียงโดยรอบท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ จำนวน 400 คน เพื่อวัดผลสัมฤทธิ์ของการสื่อสารประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้งด้านมลภาวะทางเสียงของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ผลการวิจัยในเรื่อง บทบาทและการสื่อสารประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้งนั้น พบว่า มีการดำเนินงานสื่อสารประชาสัมพันธ์อย่างเป็นขั้นตอน และมีการนำกลยุทธ์ต่างๆ มาใช้เพื่อสร้างความสัมพันธ์กับชุมชนลดระดับความรุนแรงของปัญหา แบ่งกลยุทธ์ที่ใช้ได้เป็น 3 ประเภท คือ (1) กลยุทธ์การสื่อสารเชิงรุก ประกอบด้วยกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างการมีส่วนร่วม, กลยุทธ์การประชาสัมพันธ์เพื่อสร้างแนวร่วม และกลยุทธ์การประชาสัมพันธ์โดยใช้สื่อมวลชน (2) กลยุทธ์การสื่อสารกิจกรรมสาธารณะครบวงจร ประกอบไปด้วย กลยุทธ์ด้านมวลชนสัมพันธ์, กลยุทธ์ด้านชุมชนสัมพันธ์ และกลยุทธ์ด้านสื่อประชาสัมพันธ์ ได้แก่ กลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อการวางแผน, กลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อมวลชนสัมพันธ์และกลยุทธ์การใช้สื่อเพื่อให้ความรู้ และ (3) กลยุทธ์การสร้างเครือข่าย โดยทั้ง 3 ส่วนจะใช้แนวคิด "we care" และ "we do it for you" ส่วนผลการศึกษาในส่วนของ ประสิทธิภาพการประชาสัมพันธ์เพื่อจัดการความขัดแย้ง พบว่า 1. กลุ่มตัวอย่างมีการเปิดรับติดตามข้อมูลข่าวสารประชาสัมพันธ์ในระดับที่มาก 2. กลุ่มตัวอย่างมีการรับรู้ข้อมูลข่าวสารประชาสัมพันธ์เกี่ยวกับการจัดการความขัดแย้งในระดับปานกลาง 3. กลุ่มตัวอย่างมีทัศนคติเฉยๆ ต่อข้อมูลข่าวสารการประชาสัมพันธ์และการจัดการความขัดแย้ง 4. กลุ่มตัวอย่างมีการยอมรับต่อข้อมูลข่าวสารการประชาสัมพันธ์และการจัดการความขัดแย้งในระดับปานกลาง 5. การเปิดรับข้อมูลข่าวสารการประชาสัมพันธ์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับการรับรู้ข้อมูลข่าวสารของประชาชน 6. การรับรู้ข้อมูลข่าวสารการประชาสัมพันธ์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับทัศนคติของประชาชน 7. ทัศนคติของประชาชนต่อข้อมูลข่าวสารการประชาสัมพันธ์ มีความสัมพันธ์เชิงบวกกับ การยอมรับของประชาชนต่อการจัดการความขัดแย้ง.