การศึกษาครั้งนี้ มีวัตถุประสงค์เพื่อวิเคราะห์ฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในการยับยั้งออกซิเดชันของลิโปโปรตีน พลาสมาและโปรตีน รวมถึงฤทธิ์การสลายไฟบรินของผลไม้ไทยได้แก่ มังคุด, มะม่วง เขียวเสวยดิบ, มะม่วงน้ำดอกไม้สุก, ส้มโอ, มะละกอดิบ, มะละกอสุก,กล้วยน้ำว้า และฝรั่ง สกัดผลไม้ด้วยน้ำกลั่นและนำไประเหิดแห้ง ความเข้มข้นที่ทดสอบคือ 5-400 μg/ml โดยมี glutathione และวิตามินซีเป็นสารต้านอนูมูลอิสระมาตรฐาน วิเคราะห์ฤทธิ์ในการยับยั้งออกซิเดชันของลิโปโปรตีนและพลาสมาจากปริมาณ MDA ด้วยวิธี TBARS วัดฤทธิ์การยับยั้งโปรตีน BSA ที่ถูกออกซิไดซ์ด้วย Cu2+ และ H2O2 ในรูปของความเข้มของแถบโปรตีนบนเจลด้วยวิธี SDS-PAGE วัดฤทธิ์การยับยั้งโปรตีนออกซิเดชันจากการชักนำด้วยกลูโคสความเข้มข้นสูงด้วยการวัด protein carbonyl content สำหรับการทดสอบฤทธิ์การสลายไฟบรินทำโดยวิธี in vitro modified fibrin plate ผลการทดลองพบว่าสารสกัดผลไม้ไทยทั้ง 8 ชนิด มีฤทธิ์ลดการเกิดออกซิเดชันของลิโปโปรตีนและพลาสมาได้อย่างมีนัยสำคัญ ค่าIC50 ของการยับยั้งลิโปโปรตีนออกซิเดชันเรียงตามลำดับดังนี้คือ ฝรั่ง (59.7 μg/ml) < มะละกอดิบ (85.0 μg/ml) < กล้วยน้ำว้า (144.9 μg/ml) ~ มะละกอสุก (146.9.0μg/ml) ~ มะม่วงน้ำดอกไม้สุก (148.5.0μg/ml) < ส้มโอ (231.6 μg/ml) < มังคุด (236.5 μg/ml) < มะม่วงเขียวเสวยดิบ (522.7 μg/ml) ดังนั้นฝรั่งจึงมีฤทธิ์ต้านอนุมูลอิสระในการป้องกันลิโปโปรตีนออกซิเดชันสูงที่สุด นอกจากนั้นฝรั่งยังยับยั้งพลาสมาออกซิเดชันจากคนที่มีสุขภาพดีและจากผู้ป่วยเบาหวานได้ดีที่สุดด้วย (74.9+4.52%, 66.1 + 1.63% ตามลำดับ) ส่วนฤทธิ์ในการต้านโปรตีนออกซิเดชันจาก Cu2+ และ H2O2 พบว่าสารสกัดมังคุด ยับยั้งได้ดีที่สุด รองลงมาคือสารสกัดมะม่วงน้ำดอกไม้สุกและสารสกัดส้มโอ อย่างไรก็ตาม ผลการยับยั้ง การเกิด glycation ในหลอดทดลองจากการวัดปริมาณ protein carbonyl ยังสรุปผลไม่ได้แน่ชัด สำหรับผลการสลายไฟบรินพบว่า สารสกัดมะละกอสุก ที่ความเข้มข้น 2 mg สามารถทำให้เกิดส่วนใสเทียบกับ plasmin คิดเป็นความเข้มข้น < 2 μg จากผลการทดลองทั้งหมด แสดงให้เห็นว่าผลไม้ไทยสามารถลดการเกิดออกซิเดชันของลิโปโปรตีนและพลาสมา ต้านโปรตีนออกซิเดชันรวมทั้งมีฤทธิ์สลายไฟบริน ซึ่งจะต้องศึกษาในร่างกาย (in vivo) ต่อไป เพื่อจะนำไปประยุกต์ใช้ในการนำไปป้องกันและรักษาโรคเบาหวาน และโรคหลอดเลือดหัวใจได้