การศึกษาครั้งมีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาสภาพพื้นฐานทั่วไปของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่พื้นเมืองความ ต้องการรับการถ่ายทอดเทคโนโลยีด้านการเลี้ยงไก่พื้นเมือง ตลอดจนปัจจัยที่เกี่ยวข้องกับความต้องการรับการ ถ่ายทอดเทคโนโลยีองค์ความรู้ด้านการเลี้ยงไก่พื้นเมืองของเกษตรกรผู้เลี้ยงไก่พื้นเมือง ในพื้นที่อําเภอปลวก แดง จังหวัดระยอง จํานวน 216 ราย เก็บข้อมูลโดยใช้แบบสอบถามและวิเคราะห์ข้อมูล โดยโปรแกรม คอมพิวเตอร์สําเร็จรูป เพื่อหาค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน และวิเคราะห์ข้อมูลโดยโปรแกรม คอมพิวเตอร์ ผลการวิจัยพบว่า (1) เกษตรกรส่วนใหญ่เป็นเพศชาย มีอายุเฉลี่ย 51.23 ปี จบการศึกษาระดับประถมศึกษามีสมาชิกในครอบครัวเฉลี่ย 5.03 คน อาชีพเกษตรกรรม ทุกรายเป็นสมาชิกกลุ่ม มีประสบการณ์การ เลี้ยงไก่เฉลี่ย 11.90 ปี ได้รับการอบรมเกี่ยวกับการเลี้ยงไก่อย่างน้อย 1 ครั้ง สื่อในครัวเรือนมีโทรทัศน์ วิทยุ วี ซีดี สื่อในชุมชนมีหอกระจายข่าวและผู้นํากลุ่ม แหล่งเงินทุนและที่ดินใช้ของตนเอง ขนาดพื้นที่ในการเลี้ยง เฉลี่ย 800.50 ตารางเมตร (2) วัตถุประสงค์หลักเพื่อจําหน่ายเนื้อ ใช้แรงงานในครัวเรือนเฉลี่ย 2.38 คน พันธุ์ ไก่ที่เลี้ยง ได้แก่ ไก่ไทยผสมไซ่ง่อน ไก่ไทยผสมพม่า และไก่พันธุ์พื้นเมืองไทย แหล่งที่มาได้จากการขยายพันธุ์ และการสนับสนุนจากกลุ่มจํานวนไก่พ่อพันธุ์เฉลี่ย 16.05 ตัว จํานวนไก่แม่พันธุ์เฉลี่ย 35.94 ตัว การผสมพันธุ์ ใช์พ่อพันธุ์ตัวเดิมผสม 1-2 ครั้ง ส่วนใหญ่ขึ้นทะเบียนประวัติ มีการบันทึกข้อมูล ใช้อาหารที่มีในท้องถิ่น ใช้ยา ปฏิชีวนะร่วมกับสมุนไพร รายได้จากการเลี้ยง เฉลี่ย 32,450 บาท รายจ่ายจากการเลี้ยง เฉลี่ย 8,200 บาท โรงเรือนและอุปกรณ์ เกษตรกรมีการสร้างโรงเรือน มีตาข่ายคลุม อยู่บริเวณน้ําท่วมไม่ถึง ห่างที่พัก ห่างบริเวณ ใช้ยาฆ่าศัตรูพืช ห่างเสียงรบกวน มีไฟฟ้าส่องสว่าง มีที่บังลมบังแดด มีรังไข่เพียงพอ การสุขาภิบาล มีการทํา ความสะดวกโรงเรือนและพื้นด้วยน้ํายาฆ่าเชื้อ เปลี่ยนน้ําและทําความสะอาดภาชนะทุกวัน เปลี่ยนที่รองพื้น บ่อย ๆ หมั่นดูแลสุขภาพไก่ มีการคัดไก่ที่ป่วยออกเพื่อสังเกตอาการ มีพื้นที่ให้ไก่ออกกําลังกาย มีการกําจัด แหล่งน้ํารอบ ๆ โรงเรือน มีการกักไก่ก่อนนําเข้าฝูง ไม่ใช่น้ําจากแหล่งสาธารณะ มีการถ่ายพยาธิ ฉีดวัคซีนให้ ไก่ (3) ความต้องการการรับถ่ายทอดเทคโนโลยีในเรื่องพันธุ์ การคัด และการปรับปรุงพันธุ์ โรงเรือนและ อุปกรณ์ อาหาร ยาที่ใช้รักษา การสุขาภิบาล พบว่าเกษตรกรต้องการระดับมากที่สุดคือ วีซีดี แผ่นพับ สื่อ บุคคลของเอกชน สื่อบุคคลของทางราชการ คู่มือ ระดับมากคือ โทรทัศน์ ระดับปานกลางคือ วิทยุ โปสเตอร์ สถาบันการศึกษา น้อยที่สุดคือ อินเตอร์เน็ต วิธีการส่งเสริม พบว่าเกษตรกรต้องการมากที่สุดคือ การสาธิต การฝึกปฏิบัติ การทัศนศึกษา ระดับน้อยคือ การบรรยาย น้อยที่สุดคือ การทดลองเลี้ยง