การวิจัยเรื่องนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาถึงสภาพปัญหาและอุปสรรคในการพิจารณาคดีฟ้องหย่าและการดูแลบุตรของศาลเยาวชนและครอบครัวในปัจจุบัน รวบรวม รูปแบบ โครงสร้าง การบริหารบุคคล และกระบวนการพิจารณาคดีของศาลเยาวชนและครอบครัวในต่างประเทศ โดยนำมาวิเคราะห์เปรียบเทียบกับศาลเยาวชนและครอบครัวของประเทศไทย เพื่อนำข้อมูลไปใช้ในการแก้ปัญหาและปรับปรุงศาลเยาวชนและครอบครัวและเสนอแนะแนวทางในการแก้ไขปัญหาและอุปสรรค รวมถึงการพิจารณาความจำเป็นในการปรับปรุงรูปแบบ โครงสร้าง การบริหารบุคคล และกระบวนการพิจารณาคดีที่เหมาะสมสอดคล้องกับประเพณี วัฒนธรรม สังคมและเศรษฐกิจไทย เพื่อนำไปสู่การ เพิ่มประสิทธิภาพในการพิจารณาคดีฟงหย่าและการดูแลบุตรแบบบูรณาการของศาลเยาวชนและครอบครัวไทย สรุปผลที่ได้จากการวิจัยการเพิ่มประสิทธิภาพของศาลเยาวชนและครอบครัว ในการพิจารณาคดีฟ้องหย่าและการดูแลบุตร ดังนี้ 1) แนวทางในการบังคับใช้กฎหมายเกี่ยวกับคดีฟ้องหย่าและการดูแลบุตร เพื่อประสิทธิภาพในการบังคับใช้กฎหมาย ควรกำหนดมาตรการคู่ขนานในกรณีที่ศาลพิพากษา ให้หย่าโดยเฉพาะคดีที่เกี่ยวข้องกับการดูแลบุตร เพื่อปรับสภาพจิตใจของบุคคลในครอบครัวให้ดำเนินชีวิตภายหลังการหย่า ควรจัดทำ สมุดบันทึกข้อแนะนำ เพื่อเป็นเครื่องนำทางประกอบการพิจารณาพิพากษาคดีฟ้องหย่าและการดูแลบุตร ซึ่งจะได้กำหนดหลักเกณฑ์และลำดับขั้นตอนประกอบการพิจารณาคดีที่มีเด็กเข้ามามีส่วนเกี่ยวข้อง และควรกำหนดแนวทางในการพิจารณาคดีฟ้องหย่า ที่มีความเกี่ยวข้องกับการดูแลบุตร โดยให้ศาลต้องพิจารณาความสัมพันธ์ระหว่างเหตุหย่ากับการดูแลบุตรในฐานะเป็นปัจจัยโดยอ้อมที่อาจส่งผลกระทบต่อการดูแลบุตรในทุกกรณี 2) มาตรการคู่ขนานเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในเชิงการบริหารจัดการ ควรจัดโครงสร้างให้ศาลเยาวชนและครอบครัวเป็นศาลชำนัญพิเศษ ควรเพิ่มแรงจูงใจในการพัฒนาศักยภาพของบุคลากร ในทุกสายงานที่เกี่ยวข้อง เพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติหน้าที่ของบุคลากร และควรเพิ่มกลไกพิเศษเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการดำเนินคดีฟ้องหย่าและการดูแลบุตร