วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2551

งานวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อหาวิธีการประมวลผลภาพดิจิทัลสำหรับการหารอยปะซ่อมบนผิวทางแอสฟัลต์จากแฟ้มข้อมูลภาพถ่ายที่บันทึกได้จากกล้องของรถสำรวจสายทางซึ่งถ่ายภาพถนนด้านหน้ารถ เพื่อประโยชน์ในการประเมินคุณภาพผิวทาง ในกระบวนการที่ใช้หารอยปะซ่อมได้ใช้การแยกส่วนภาพ และใช้เงื่อนไขด้านขนาดมาตรฐานของรอยปะซ่อมประกอบ กระบวนการที่ใช้สามารถแบ่งได้เป็น 4 ขั้นตอนได้แก่ขั้นตอนการดึงข้อมูลภาพนิ่งจากแฟ้มวีดิทัศน์ ขั้นตอนการปรับปรุงภาพเพื่อลบสัญญาณรบกวนออกและจำกัดบริเวณที่สนใจ ขั้นตอนการแยกส่วนภาพโดยใช้ลักษณะพื้นผิวโดยการพิจารณาลักษณะความเข้มแสงในบริเวณเดียวกันบนภาพที่ต่อเนื่องกัน และขั้นตอนการระบุรอยปะซ่อมโดยระบุตำแหน่งและขนาดของรอยปะซ่อมของแต่ละภาพ ได้ทดสอบความถูกต้องของวิธีการที่เสนอโดยทดลองกับภาพผิวทางจำนวน 2265 ภาพซึ่งได้จากการบันทึกจากกล้องที่ใช้ในงานสำรวจจริงซึ่งเก็บข้อมูลในสภาพแวดล้อมเปิดซึ่งมีแสงสว่างไม่สม่ำเสมอ โดยแบ่งเป็นภาพที่มีรอยปะซ่อม 465 ภาพ และภาพที่ไม่มีรอยปะซ่อม 1800 ภาพ ผลลัพธ์ที่ได้มีความถูกต้องในการระบุรอยปะซ่อมเฉลี่ยร้อยละ 86.98 คิดเป็นความผิดพลาดเชิงบวกเฉลี่ยร้อยละ 15.39 และความผิดพลาดเชิงลบเฉลี่ยร้อยละ 13.02