วิทยานิพนธ์ (วศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2529

บทคัดย่อ งานวิจัยนี้เป็นการศึกษาความเป็นไปได้ในการนำกรวดดินเผาไปใช้เป็นมวลรวมหยาบในงานผิวทางแอสฟัลต์ติกในเขตที่มีน้ำท่วมขัง โดยทางผิวทางทดลองจริงขนาด 1.85×3.50 ตารางเมตร เปรียบเทียบกับผิวทางทดลองอีกส่วนหนึ่งซึ่งใช้หินปูนเป็นมวลรวมหยาบขนาด 3.33×3.50 ตารางเมตร ติดตามสังเกตผลที่เกิดจากการกระทำของน้ำ พร้อมทั้งเจาะผิวทางทดลองขึ้นมาตรวจสอบ และหาการเปลี่ยนแปลงค่าเสถียรภาพในผิวทางทั้งสองเป็นระยะๆ อย่างไรก็ตามการทดสอบการหลุดลอกของยางแอสฟัลต์จากผิวของกรวดดินเผากับหินปูนและการหาการเปลี่ยนแปลงค่าเสถียรภาพของก้อนตัวอย่างแอสฟัลต์ติกคอนกรีตทั้ง 2 ชนิด ที่ได้จากการเตรียมโดยวิธีมาร์แชล จะถูกกระทำโดยการแช่ในน้ำนิ่งที่อุณหภูมิ 〖60〗^๐ซ ภายในห้องปฏิบัติการด้วย ผลการศึกษาพบว่า ภายใต้สภาวะและเงื่อนไขเดียวกัน ผิวทางทดลองแอสฟัลต์ติกรวดดินเผาเกิดการหลุดร่อนที่ผิว ภายหลังเปิดใช้งานได้ไม่นาน และการเปลี่ยนแปลงค่าเสถียรภาพในก้อนตัวอย่างแอสฟัลต์ติกคอนกรีตกรวดดินเผาที่เจาะได้จะมีค่ามากกว่า ในตัวอย่างแอสฟัลต์ติกคอนกรีตหินปูนที่เจาะได้ ซึ่งให้ผลสอดคล้องกับผลการทดลองการเปลี่ยนแปลงค่าเสถียรภาพของก้อนตัวอย่างที่ทำขึ้นในห้องทดลอง