วิทยานิพนธ์ (วท.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2538

งานวิจัยนี้ได้ศึกษาสูตรน้ำผัก-ผลไม้ผสม โดยแปรอัตราส่วนของน้ำสับปะรด น้ำเสาวรส และน้ำแครอท เป็น 9:0:1, 8:1:1, 7:2:1, 6:3:1, 5:4:1, 4:5:1, 3:6:1 และ 2:7:1 ตามลำดับ เลือกสูตรที่ดีที่สุดนำมาปรับรสชาติน้ำตาลทรายโดยแปรปริมาณเป็น 0, 3, 6, 9 และ 12% W/V ขั้นตอนต่อมาศึกษาชนิดและปริมาณสารให้เจล โดยใช้เพคตินที่กลุ่ม methoxyl ต่ำ ที่ 0.1, 0.2 และ 0.3% W/V และ carrageenan 0.025, 0.05, 0.075, 0.1, 0.2 และ 0.3% W/V เลือกตัวอย่างที่ดีที่สุดมาศึกษาปริมาณนมผึ้งที่เหมาะสมโดยแปรปริมาณเป็น 7, 8 และ 9% W/V จากนั้นศึกษาอายุการเก็บตัวอย่างที่ผสม sodium benzoate 0, 100 และ 200 ppm และเก็บที่ 5-8 ℃ ติดตามการเปลี่ยนแปลงคุณภาพที่เวลา 0-4 สัปดาห์ ผลการทดลอง พบว่า น้ำผัก-ผลไม้ผสมนมผึ้งที่เหมาะสมมี 2 ตัวอย่าง ตัวอย่างแรกประกอบด้วย น้ำสับปะรด น้ำเสาวรส และน้ำแครอท ในอัตราส่วน 7:2:1, น้ำตาลทราย 12% W/V , เพคตินที่มีกลุ่ม methoxyl ต่ำ 0.1% W/V และนมผึ้ง 9%W/V และอีกตัวอย่างหนึ่ง ประกอบด้วยน้ำสับปะรด น้ำเสาวรส และน้ำแครอท ในอัตรา 6:3:1, น้ำตาลทราย 12% W/V, carrageenan 0.025% W/V และนมผึ้ง 8% W/V เครื่องดื่มน้ำผัก-ผลไม้ผสมนมผึ้งทั้ง 2 ตัวอย่างนี้จัดได้ว่าเป็นผลิตภัณฑ์นมผึ้ง ที่มีอายุการเก็บ 2-4 สัปดาห์ และไม่ต้องใช้ sodium benzoate ช่วยในการเก็บถนอม โดยยังมีคุณภาพทางเคมี จุลนทรีย์ และประสาทสัมผัสอยู่ในเกณฑ์ยอมรับได้