การศึกษาครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาผลของการส่งเสริม ให้ญาติมีส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะต่อภาวะสุขภาพของผู้ป่วย และความสามารถ ของญาติในการให้การดูแลผู้ป่วย โดยใช้ทฤษฎีความสำเร็จตามจุดมุ่งหมายของคิงเป็นแนวทาง ในการศึกษา กลุ่มตัวอย่างเป็นผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะจำนวน 19 ราย และญาติผู้ให้การดูแล ผู้ป่วยจำนวน 21 รายที่เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า โรงพยาบาลศิริราช และวิทยาลัยแพทยศาสตร์ กรุงเทพมหานครและวชิรพยาบาล ระหว่างเดือนมกราคมถึงมิถุนายน 2544 กลุ่มตัวอย่างถูกเลือกแบบเจาะจงคุณสมบัติตามเกณฑ์ที่กำหนด โดยได้รับการพยาบาลแบบ ให้ญาติมีส่วนร่วมโดยใช้โปรแกรมการส่งเสริมให้ญาติมีส่วนร่วมในการดูแลผู้ป่วยบาดเจ็บที่ศีรษะ ผู้ป่วยได้รับการประเมินระดับความรู้สึกตัวและความสามารถในการช่วยเหลือตนเองตามแบบ วัดระดับความพิการของแรพพาพอร์ต แบบประเมินภาวะแทรกซ้อน ญาติผู้ให้การดูแลผู้ป่วยได้รับ การประเมินโดยแบบประเมินความสามารถในการดูแลผู้ป่วยทางด้านร่างกายและจิตใจ ในวันแรก ที่รับไว้ในการศึกษาวันที่ 3, 7, วันที่จำหน่ายออกจากโรงพยาบาล, สัปดาห์ที่ 2 และสัปดาห์ ที่ 4 หลังจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล ข้อมูลได้รับการวิเคราะห์เชิงปริมาณโดยใช้ Wilcoxon Signed Ranks Test. ผลการศึกษาพบว่า ระดับความรู้สึกตัวและความสามารถในการช่วยเหลือตนเองของผู้ป่วย เพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ มีภาวะแทรกซ้อนที่พบคือ การติดเชื้อในระบบทางเดินหายใจ ทางเดินปัสสาวะ แผลกดทับ ข้อติดแข็งและการอักเสบของแผลผ่าตัดซึ่งทั้งหมดหายก่อนที่ผู้ป่วย จะจำหน่ายออกจากโรงพยาบาล คะแนนความสามารถในการดูแลผู้ป่วยทางด้านร่างกายของญาติ ผู้ให้การดูแลผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในขณะที่ผู้ป่วยอยู่โรงพยาบาล แต่ ลดลงเมื่อกลับไปดูแลที่บ้าน คะแนนความสามารถในการดูแลผู้ป่วยทางด้านจิตใจของญาติผู้ให้ การดูแลผู้ป่วยเพิ่มขึ้นอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติในขณะที่ผู้ป่วยอยู่โรงพยาบาลและกลับบ้าน ผลการศึกษาครั้งนี้ผู้วิจัยเสนอแนะให้พยาบาลเน้นการพยาบาลโดยใช้ผู้ป่วยและญาติ เป็นศูนย์กลาง โดยส่งเสริมความสามารถของญาติในการดูแลผู้ป่วยโดยใช้ทฤษฎีความสำเร็จ ตามจุดมุ่งหมายของคิงในการให้การพยาบาลผู้ป่วยโรคเรื้อรังอื่นๆ