การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อศึกษาการปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุ และศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างทัศนคติของผู้ดูแลผู้สูงอายุ ความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุ แรงสนับสนุนทางสังคม กับการปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุ และหาตัวแปรที่ร่วมพยากรณ์การปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุ แขวงรองเมือง เขตปทุมวันกรุงเทพมหานคร กลุ่มตัวอย่างจำนวน 210 คน ได้จากการสุ่มแบบง่าย เครื่องมือที่ใช้ในการวิจัยประกอบด้วย แบบสัมภาษณ์เพื่อวัดความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้ดูแลผู้สูงอายุ แบบวัดทัศนคติต่อการดูแลผู้สูงอายุ แบบวัดแรงสนับสนุนทางสังคม และแบบประเมินการปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุ ผลการวิจัยสรุปได้ดังนี้ 1. ผู้ดูแลผู้สูงอายุมีการปรับตัวโดยรวมในระดับดีเมื่อจำแนกเป็นรายด้านพบว่า ผู้ดูแลผู้สูงอายุมีการปรับตัวในระดับดีทุกด้าน 2. ทัศนคติของผู้ดูแลผู้สูงอายุ ความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุ แรงสนับสนุนทางสังคมมีความสัมพันธ์ทางบวกกับการปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 (r=.43, r=.17,r=.33) 3. ทัศนคติของผู้ดูแลผู้สูงอายุ (ATTOTAL) แรงสนับสนุนทางสังคม (SUTOTAL) ความสามารถในการดำเนินชีวิตประจำวันของผู้สูงอายุ (AXTOTAL) สามารถร่วมกันพยากรณ์การปรับตัวของผู้ดูแลผู้สูงอายุได้อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ .05 และมีประสิทธิภาพการพยากรณ์ร้อยละ 19(R('2)=.19) ได้สมการพยากรณ์ในรูปคะแนนมาตรฐานดังนี้ Z = .2524 ATTOTAL + .2443 SUTOTAL + .1384 AXTOTAL