การศึกษาวิจัยในครั้งนี้มีวัตถุประสงค์ เพื่อศึกษาการให้ความหมายของการออกกำลังกายของชาวม้งหาความสัมพันธ์ และสร้างสมการในการทำนายพฤติกรรม การออกกำลังกายของชาวม้ง จากปัจจัยส่วนบุคคล (เพศ, อายุ, สถานภาพสมรส, ระดับการศึกษา, ระดับรายได้) การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกาย และพฤติกรรมการออกกำลังกายของชาวม้ง ในจังหวัดพะเยา กลุ่มตัวอย่างคือชาวม้งที่อาศัยอยู่ในจังหวัดพะเยา ที่มีอายุตั้งแต่ 15 ปีขึ้นไป จำนวน 389 คน ที่สุ่มแบบเป็นระบบ เครื่องมือที่ใช้ประกอบด้วยแบบสัมภาษณ์ชุดที่ 1 การให้ความหมายของการออกกำลังกายของชาวม้งและแบบสัมภาษณ์ชุดที่ 2 ข้อมูลส่วนบุคคล พฤติกรรมการออกกำลังกาย การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกายเก็บข้อมูลโดยผู้วิจัยสัมภาษณ์ด้วยตนเอง วิเคราะห์ข้อมูลโดยโปรแกรมสำเร็จรูป ใช้สมการถดถอยพหุคูณ โดยใช้เทคนิคแบบขั้นตอน (Stepwise Multiple Regression Analysis) ผลการวิจัย พบว่าชาวม้งให้ความหมายของการออกกำลังกายหมายถึง การทำกิจกรรมต่าง ๆ ที่ส่งผลดีต่อด้านร่างกาย และจิตใจ อารมณ์สังคม โดยมีการออกแรง เช่น การออกแรงทำไร่ทำสวน การขุนดิน ถางหญ้า การหาของป่า การเล่นกีฬา การเดิน และการเต้น จนทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงของร่างกาย เช่น การมีเหงื่อออก กล้ามเนื้อแข็งแรง นอนหลับได้ยาวนาน คลายเครียดได้ และทำให้ร่างกายแข็งแรงไม่เป็นโรค และพบว่าเพศ (ชาย) อายุ สถานภาพสมรส (โสด) การรับรู้ประโยชน์ของการออกกำลังกาย เป็นปัจจัยร่วมกันทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกายของชาวม้งได้ร้อยละ 17.4 (R² =.174

p<.05) โดยจากการศึกษาในครั้งนี้สามารถเขียนสมการในการทำนายพฤติกรรมการออกกำลังกายของชาวม้ง ในจังหวัดพะเยา ในรูปคะแนนดิบได้ดังนี้ การออกกำลังกาย = 3.005 + 1.721 (สถานภาพสมรสโสด) + 1.046 (เพศชาย) - 0.039 (อายุ) + 0.032 (การรับรู้ประโยชน์)