ผู้สูงอายุในสังคมไทยมักขาดพฤติกรรมส่งเสริมสุขภาพซึ่งก่อให้เกิดปัญหา ทางสุขภาพ การออกกำลังกายถือเป็นพฤติกรรมที่สามารถชลอความเสื่อมของสภาวะสุขภาพ ให้คงไว้ซึ่งการดูแลสุขภาพตนเองได้ การวิจัยครั้งนี้เป็นการวิจัยกึ่งทดลอง มีวัตถุ ประสงค์เพื่อศึกษาผลของโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกาย โดยประยุกต์ ทฤษฎีการเรียนรู้ของบลูม ร่วมกับกระบวนการกลุ่ม การจูงใจ และการกระตุ้นเตือน กลุ่มทดลองเป็นผู้สูงอายุชุมชนเกื้อวิทยา จำนวน 50 คน และกลุ่มเปรียบเทียบเป็น ผู้สูงอายุ ชุมชนกุฎีจีน จำนวน 50 คน จัดโปรแกรมในกลุ่มทดลองเป็นเวลา 8 สัปดาห์ และศึกษาความคงทนต่อเนื่องระยะหลังการทดลอง 4 สัปดาห์ วิเคราะห์ข้อมูลสถิติ ค่าร้อยละ ค่าเฉลี่ย ส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน Students t-test Paired sampled t-test ผลการวิจัยสรุปได้ว่า หลังการทดลองกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้ เจตคติ พฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพ ภาวะสุขภาพ ค่าเฉลี่ยอัตราการเต้นของชีพจร อัตรา การหายใจ และความดันโลหิตขณะหัวใจคลายตัว ดีกว่าก่อนการทดลอง อย่างมีนัยสำคัญ ทางสถิติ และกลุ่มทดลองมีคะแนนเฉลี่ยความรู้ เจตคติ พฤติกรรมการส่งเสริมสุขภาพ ภาวะสุขภาพ และค่าเฉลี่ยความดันโลหิตขณะหัวใจบีบตัว ดีกว่ากลุ่มเปรียบเทียบอย่าง มีนัยสำคัญทางสถิติ จากผลการวิจัยแสดงให้เห็นว่า โปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรมการออกกำลังกาย สามารถทำให้ผู้สูงอายุมีการออกกำลังกายเพิ่มขึ้น ส่งผลให้มีภาวะสุขภาพดี มีพฤติกรรม การออกกำลังกายที่ต่อเนื่องและคงทน จึงควรมีการนำการจัดโปรแกรมส่งเสริมพฤติกรรม การออกกำลังกายไปใช้ในชุมชนอื่นต่อไป