| ปี พ.ศ. 2557 |
| 1 |
กระบวนการสร้างสรรค์แอนิเมชั่นจากวรรณกรรมซีไรต์ |
| 2 |
การสื่อสารวิถีบูชิโดในหนังสือการ์ตูนและแอนิเมชันญี่ปุ่นแนวซามูไรล้ำยุค |
| 3 |
พัฒนาการของรายการโทรทัศน์สำหรับเด็ก “เจ้าขุนทอง” |
| 4 |
กระบวนการสร้างสรรค์วรรณกรรมภาพถ่ายแนวอัตถิภาวนิยมจากนวนิยายของ อัลแบร์ กามูส์ |
| ปี พ.ศ. 2556 |
| 5 |
การสื่อสาร "ปรัชญาการดำรงชีวิตอิสระ" ในเรื่องเล่าประสบการณ์ของคนพิการ |
| 6 |
กระบวนการสร้างสรรค์ละครเวทีเพื่อการเรียนรู้เพื่อการเปลี่ยนแปลงมโนทัศน์ของนักแสดง |
| 7 |
มโนทัศน์ทางศิลปะการแสดงและสถานภาพของสถาบันอบรมการแสดงเอกชน |
| 8 |
สัมพันธบทข้ามสื่อและข้ามวัฒนธรรม เรื่อง “ริง” ในนวนิยาย ภาพยนตร์ ละครโทรทัศน์ และหนังสือการ์ตูน |
| ปี พ.ศ. 2555 |
| 9 |
การคัดเลือกนักแสดงละครเวทีประเภทมิวสิคัล |
| 10 |
การสร้างสรรค์ละครเพลงเพื่อเยาวชนจากวรรณกรรมเรื่อง “ลูกเป็ดขี้เหร่” ของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน กับหลักพุทธศาสนา |
| 11 |
การสร้างเรื่องเล่าและตัวละคร “ซูสีไทเฮา” ในวรรณกรรม ภาพยนตร์ และละครโทรทัศน์ |
| 12 |
การสร้างตัวละครและการเล่าเรื่องในละครโทรทัศน์ญี่ปุ่นที่ใช้อาชีพเป็นแก่นเรื่อง |
| 13 |
บริบททางสังคมในการสร้างตัวละครหญิงเรื่องเกล็ดมรกตและจุดเจ็บในดวงใจ |
| 14 |
การสร้างสรรค์ละครเพลงเพื่อเยาวชนจากวรรณกรรมเรื่อง “ลูกเป็ดขี้เหร่” ของฮันส์ คริสเตียน แอนเดอร์เซน กับหลักพุทธศาสนา |
| 15 |
การคัดเลือกนักแสดงละครเวทีประเภทมิวสิคัล |
| ปี พ.ศ. 2554 |
| 16 |
การสร้างอารมณ์ขันในละครชุดทางโทรทัศน์แนวระทึกขวัญเชิงสืบสวนเรื่องซูเปอร์เนเชอรัล |
| 17 |
การสร้างสรรค์การแสดงร่วมสมัยเพื่อสื่อสารปรัชญานิเวศวิทยาแนวลึกจากกวีนิพนธ์ของรพินทรนาถ ฐากูร |
| 18 |
การสื่อสาร “วิกฤตอัตลักษณ์” ในนวนิยายของ ฮารูกิ มูราคามิ และเรื่องสั้นแนวหลังสมัยใหม่ของไทย |
| 19 |
การสร้างสรรค์ละครเพลงของ บริษัท ดรีมบอกซ์ เอนเตอร์ เทนเมนท์ จำกัด และ บริษัท ซีเนริโอ จำกัด พ.ศ.2533 – 2553 |
| 20 |
สุนทรียภาพการดัดแปลงข้ามสื่อ จากวรรณกรรมเรื่องสั้นและภาพเขียนชุดภูตผีของ เหม เวชกร เป็นละครโทรทัศน์และหนังสือการ์ตูน |
| 21 |
การเล่าเรื่องและการสร้างลักษณะตัวละครในภาพยนตร์และละครโทรทัศน์ที่มีตัวเอกเป็นสตรีจากเทพปกรณัมกรีก |
| 22 |
พัฒนาการและสุนทรียทัศน์ในการสร้างสรรค์บทละครในโทรทัศน์ไทย |
| ปี พ.ศ. 2553 |
| 23 |
กระบวนการสร้างสรรค์ละครนะซีฮัตในชุมชนมุสลิม |
| 24 |
กระบวนการสร้างสรรค์ละครนะซีฮัตในชุมนุมมุสลิม |
| ปี พ.ศ. 2552 |
| 25 |
การสร้างสรรค์ละครแบบมีส่วนร่วมเพื่อสุขภาวะของผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา |
| 26 |
สัมพันธลักษณ์ของการแสดงและพื้นที่ในภาพยนตร์ของไฉ้หมิงเลี่ยง |
| 27 |
การส่งเสริมพัฒนาการของเด็กเล็กผ่านการเล่นและการแสดง |
| 28 |
การสร้างสรรค์เรื่องแนวนาฏกรรมระทึกขวัญ ของเอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน |
| 29 |
การออกแบบสารด้วยแสงในการสร้างสรรค์การแสดงโขนร่วมสมัย |
| 30 |
การสร้างสรรค์เรื่องแนวนาฏกรรมระทึกขวัญ ของเอ็ม. ไนท์ ชยามาลาน |
| 31 |
การส่งเสริมพัฒนาการของเด็กเล็กผ่านการเล่นและการแสดง |
| 32 |
การสร้างสรรค์ละครแบบมีส่วนร่วมเพื่อสุขภาวะของผู้สูงอายุในสถานสงเคราะห์คนชรา |
| 33 |
สัมพันธลักษณ์ของการแสดงและพื้นที่ในภาพยนตร์ของไฉ้หมิงเลี่ยง |
| 34 |
การออกแบบสารด้วยแสงในการสร้างสรรค์การแสดงโขนร่วมสมัย |
| ปี พ.ศ. 2550 |
| 35 |
การวิเคราะห์มิวสิควิดีโอเพลงไทยสากลที่ถูกเซ็นเซอร์ |
| 36 |
สถานภาพวิชาชีพและกระบวนการสื่อสารของผู้ฝึกสอนการแสดงกับนักแสดงในงานสื่อละครเวที ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และภาพยนตร์โฆษณา |
| 37 |
กระบวนการสื่อสารระหว่างผู้กำกับการขับร้องและนักร้องเพื่อพัฒนาการสำหรับการบันทึกเสียงเพลงไทยสากล |
| 38 |
สถานภาพวิชาชีพและกระบวนการสื่อสารของผู้ฝึกสอนการแสดงกับนักแสดงในสื่อละครเวที ละครโทรทัศน์ ภาพยนตร์ และภาพยนตร์โฆษณา |
| ปี พ.ศ. 2549 |
| 39 |
การสร้างสรรค์การแสดงของโรงเรียนบางกอกซิตี้บัลเลต์ กับสุนทรียทัศน์ของผู้ชมชาวญี่ปุ่นและชาวไทย |
| 40 |
การรับรู้เชิงสุนทรียะและตีความหมายภาษาท่ารำในนาฏยศิลป์ไทย |
| 41 |
การใช้พื้นที่และมัลติมีเดียของคณะละครเวทีร่วมสมัยในเทศกาลละครกรุงเทพ |
| 42 |
การประยุกต์พุทธวิธีในการสื่อสารเพื่อการพัฒนาตนเองของเด็กใน ต.แม่เมาะ จ.ลำปาง |
| ปี พ.ศ. 2548 |
| 43 |
กระบวนการสร้างสรรค์ละครสำหรับเด็ก จากเรื่อง "เจ้าหงิญ" ของบินหลา สันกาลาคีรี นักเขียนรางวัลซีไรต์ ประจำปี 2548 |
| 44 |
กระบวนการสร้างสรรค์การแสดงงิ้วไทยจากการผสมผสานทางวัฒนธรรม |
| 45 |
นวลักษณ์ในการเล่าเรื่องและเอกลักษณ์ในภาพยนตร์แอนิเมชันของฮายาโอะ มิยาซากิ |
| ปี พ.ศ. 2547 |
| 46 |
รูปแบบหลักในการสื่อสารของครูกับเด็กปัญญาอ่อนระดับตติยภูมิ |
| 47 |
สื่อสารการแสดงแบบไม่เหมือนจริงในละครโทรทัศน์ไทยแนวเรียลิสท์ |
| 48 |
ประดิษฐกรรมในการเล่าเรื่องและสุนทรียรสในภาพยนตร์ชุดดิเอ็กซ์ไฟล์ส |
| 49 |
นาฏยทรรศน์ของนิสิตคณะนิเทศศาสตร์ จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย และนักศึกษาคณะวารสารศาสตร์และสื่อสารมวลชน มหาวิทยาลัยธรรมศาสตร์ ศึกษาจากละครเวทีประจำปี ตั้งแต่ พ.ศ. 2530-2546 |
| 50 |
การสื่อสารเชิงสุนทรียะในละครซอสมัยใหม่ของชาวล้านนา |
| 51 |
กระบวนทัศน์ใหม่ของการสื่อสารเพื่อสร้างเสริมสุขภาพของประชาสังคม |
| ปี พ.ศ. 2546 |
| 52 |
การสื่อสารระหว่างสูตินรีแพทย์กับคนไข้ในการตรวจรักษาโรค |
| 53 |
สถานภาพและบทบาทของพิธีกรถ่ายทอดสดงานพระราชพิธีทางโทรทัศน์ |
| 54 |
อัตมโนทัศน์และกระบวนการสื่อสารของสตรีผู้ถูกกระทำรุนแรง ที่เข้ารับความช่วยเหลือ ณ บ้านพักฉุกเฉิน สมาคมส่งเสริมสถานภาพสตรี |
| ปี พ.ศ. 2545 |
| 55 |
จินตทัศน์ในกระบวนการสื่อสารการแสดงของคณะละครเวทีสมัยใหม่ |
| 56 |
การสื่อสารเพื่อสืบทอดวัฒนธรรมของชาวจีนในเขตไชน่าทาวน์ |
| ปี พ.ศ. 2544 |
| 57 |
การศึกษาปฏิสัมพันธ์ระหว่างพิธีกรและวิทยากรรายการสุขภาพทางโทรทัศน์ในเชิงชาติพันธุ์วรรณนาแห่งการสื่อสาร |
| 58 |
กระบวนการสื่อสารระหว่างครูข้างถนนมูลนิธิสร้างสรรค์เด็กกับเด็กเร่ร่อน |
| ปี พ.ศ. 2543 |
| 59 |
ปรัชญาการสื่อสารในธรรมสารของพุทธทาสภิกขุ |
| ปี พ.ศ. 2532 |
| 60 |
การเรียนการสอนวาทวิทยาและการประกอบงานอาชีพ : รายงานผลการวิจัย |
| ปี พ.ศ. 2524 |
| 61 |
อิทธิพลทางเศรษฐกิจ สังคม ประชากร และสื่อมวลชนที่มีต่อการเลื่อนชั้นทางสังคม : ศึกษาเฉพาะอำเภอธัญบุรี และอำเภอคลองหลวง จังหวัดปทุมธานี |
