วิทยานิพนธ์ (นศ.ม.)--จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย, 2549

การวิจัยนี้การวิจัยแบบสหวิธี (Multiple methodology) โดยการสังเกตการณ์แบบมีส่วนร่วม (Participant observation) ในฐานะนักแสดงและอาจารย์ผู้สอน การสัมภาษณ์แบบตัวต่อตัว (Face-to-face interview) ฝ่ายสร้างสรรค์การแสดงและตัวแทนผู้ชมจำนวน 15 คน และการสำรวจโดยแบบสอบถามสำหรับผู้ชมชาวญี่ปุ่นจำนวน 100 ชุด และผู้ชมชาวไทยจำนวน 50 ชุด มีวัตถุประสงค์ในการศึกษากระบวนการสร้างสรรค์การแสดงบัลเล่ต์ของโรงเรียนบางกอกซิตี้บัลเล่ต์ และศึกษาถึงสุนทรียทัศน์ของผู้ชมชาวญี่ปุ่นและชาวไทยที่มีต่อการแสดงจูเนียร์ บัลเล่ต์ คอนเสิร์ต ของโรงเรียนบางกอกซิตี้บัลเล่ต์ โดยมีขอบเขตการศึกษาวิจัยเฉพาะการแสดงจูเนียร์ บัลเล่ต์ คอนเสิร์ต ประจำปี 2550 ผลการวิจัยพบว่า ในส่วนการสร้างสรรค์การแสดงจูเนียร์ บัลเล่ต์ คอนเสิร์ต มีการแบ่งตำแหน่งและหน้าที่ทางการแสดงออกเป็น 3 ส่วน คือ ส่วนอำนวยการแสดง ทำหน้าที่กำหนดรูปแบบและทิศทางการจัดงาน ส่วนสนับสนุนการแสดง ประกอบด้วยฝ่ายงบประมาณและการหารายได้ ฝ่ายประชาสัมพันธ์ ฝ่ายจัดบรรยากาศหน้างาน และสมาคมผู้ปกครองบางกอกซิตี้บัลเล่ต์ ส่วนการแสดงมีขั้นตอนในการสร้างสรรค์งานดังนี้ 1. แนวคิดในการแสดง 2. รูปแบบในการนำเสนอ 3. การคัดเลือกนักแสดง 4. การฝึกซ้อม 5. การออกแบบท่าเต้น 6. ดนตรีประกอบการแสดง 7. เสื้อผ้าเครื่องแต่งกายและการแต่งหน้า 8. แสงประกอบการแสดง 9. ฉากเวทีและอุปกรณ์ประกอบการแสดง โดยมีการประสานงานและร่วมซักซ้อมของทุกฝ่ายก่อนการแสดงจริง ส่วนสุนทรียทัศน์ของผู้ชม สรุปได้ว่า องค์ประกอบของการแสดงที่ผู้ชมชาวญี่ปุ่นมีความชอบ 3 ลำดับแรกคือ เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย ดนตรีประกอบการแสดง และการออกแบบท่าเต้น โดยมีค่าเฉลี่ย 4.45, 4.33 และ 4.23 ตามลำดับ ส่วนผู้ชมชาวไทยมีความชอบ 3 ลำดับแรก คือ สถานที่ที่ใช้ในการแสดง เสื้อผ้าเครื่องแต่งกาย และดนตรีประกอบการแสดง โดยมีค่าเฉลี่ย 4.22, 4.20 และ 4.08 ตามลำดับ สิ่งหนึ่งที่ช่วยเพิ่มสุนทรียรสแก่ผู้ชมทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวไทยคือ ทักษะความสามารถทางการเต้นบัลเล่ต์ของนักแสดง และการทำงานเป็นทีมของโรงเรียนบางกอกซิตี้บัลเล่ต์ และหากมีการจัดแสดงครั้งต่อไปผู้ชมส่วนใหญ่ต้องชมการแสดงบัลเล่ต์คลาสสิคที่เป็นเรื่องราว โดยต้องการชมบัลเล่ต์เรื่อง Swan Lake มากที่สุด